Tre Torri San Marino - Trzy Wieże San Marino

Trzy Wieże San Marino – Torri di San Marino

Były czasy, kiedy w maleńkim San Marino ludzie żyli w wielkim strachu. Ciągłe najazdy, ataki ze strony przedstawicieli szlachetnego rodu Maletasta spędzały sen z powiem rządzącym i mieszkańcom państewka. W opowiedz na owo zagrożenia miejscowi postawili więc Trzy Wieże San Marino, zwane przez miejscowych Tre Torri di San Marino.

Górująca nad miastem San Marino góra Titano, sięgająca 775 m n.p.m. posiada de facto trzy szczyty. Każdy z nich posłużył wzniesieniu fortecy, leżącej 13 km od wybrzeży Adriatyku.

Wieża La Rocca

Inaczej zwana La Guaita, w lokalnej gwarze oznacza po prostu: „strzec”. Do dziś stanowi szczególny element góry Titano. Tworzy bowiem nie tylko najstarszą, ale i największą część murów obronnych, jakie wzniesiono dla zabezpieczenia miasta San Marino.

Przez lata niejednokrotnie jej status obronny, a co za tym idzie, wygląd ulegał polepszeniom. Począwszy od 1475 r. konstrukcja była kilkukrotnie wzmacniana i odnawiana. Ostatni raz szeroko zakrojone prace prowadzono tutaj w 1623 r. Co ciekawe, środkowy rdzeń całej wieży, pochodzący jeszcze z XI w., początkowo pełnił rolę swoistego posterunku dla strażników. W czasie zagrożenia wypełniał się miejscową ludnością, która szukała w niej schronienia. Dziś roztacza się z niej piękna panorama na miasto i położne dalej szczyty Apeninów.

Wieża La Roca - Trzy Wieże San Marino www.szlakiempodrozy.pl

Wieża La Roca – Trzy Wieże San Marino; źródło: Flickr

Zbudowaną na planie pięciokąta wieżę, co ciekawe, tworzono w dość oryginalnym systemie. Okazuje się bowiem, że wieży… brakuje fundamentów. Wykorzystując naturalne warunki terenu, basztę postawiono prosto na skałach.

Konstrukcję zdobi barokowy herb Republiki, który początkowo widniał na siedzibie władz – Palazzo Pubblico. Dziedziniec, wypełniają zaś stare działa artyleryjskie oraz dwa moździerze, które znalazły się tu po tym jak sprezentował je nie kto inny niż sam król Wiktor Emmaniel II. Do dziś Guardia di Rocca Nucleo Uniformato, czyli wojskowi Republiki San Marino wykorzystują je do historycznych salw, w trakcie najważniejszych świąt państwowych.

Wieżę tę chronią dwa pierścienie murów:

  • zewnętrzny – w którym zainstalowano narożne baszty i blanki, pierwotnie był częścią premierowo postawionych murów obronnych miasta San Maroni
  • wewnętrzny – do którego prowadzi podwyższone wejście, mieściło dzwonnicę i kwatery legionów, które z czasem zamieniono w cele więzienne.

Wieża południowa mieści także kaplicę św. Barbary, który wypełnia niewielki ołtarz w wieży południowej poświęcony owej patronce strzelców. Niedużą kompozycję wypełnia ołtarz z kamienia, w którym wyróżnia się nie tylko wizerunek świętego, ale również sześć świeczników w kształcie wież, które znajdują się tu od 1979 r.

W 1930 r. wieża La Rocca doczekała się odrestaurowania. Dzięki temu do dziś służyć może ciekawskim turystom.

Torre La Roca Sam Marino www.szlakiempodrozy.pl

Torre La Roca San Marino; źródło: Flickr

La Rocca - Torri di San Marino www.szlakiempodrozy.pl

La Rocca – Torri di San Marino; źródło: Flickr

“O doniosłej roli, jaką pełniły Trzy Wieże San Marino – Torri di San Marino świadczy fakt, że ich podobizny widnieją na krajowej walucie. Od 2002 r. monety o nominałach 1, 5 i 50 centów zdobi wizerunek słynnych budowli.”

Wieża La Cesta

Druga z kompleksu „Wież San Marino” jest wieża Cesta. Położona na najwyżej położonym punkcie góry Monte Titano, czyli 755 m n.p.m. została skonstruowana XV w. Jako element fortecy służyła jako punkt widokowy, już za czasów rzymskich, czemu dowodzą dokumenty z 1253 r.

W 1320 r. całość znacznie wzmocniono. Wieżę otoczono wówczas kolejnym murem ochronnym, oraz wieloma innymi fortyfikacjami. W XVI w. doczekała się drzwi, strzegących wejścia, które w 1596 r. przerobiono dodając na nie herb Republiki.

Wieża La Cesta San Marino www.szlakiempodrozy.pl

Wieża La Cesta San Marino; źródło: Flickr

Torre La Cesta San Marino www.szlakiempodrozy.pl

Torre La Cesta San Marino; źródło: Flickr

La Cesta wielokrotnie była przebudowywana. W trakcie prac nie tylko dbano o jej stan techniczny, ale także wprowadzano liczne usprawnienia. Mimo tego do dziś wyróżnią ja typowo średniowieczny charakter.

Konstrukcja oparta na planie pięciokąta mieści wartownię i zamek, w którym od 1956 r. dziś urządzane są wystawy Muzeum Broni Antycznej San Marino. Wśród, rozmieszonych na II p. wieży eksponatów znaleźć można ok. 2 tyś używanych w czasach starożytnych broni, mundurów wojskowych oraz zbroi.

W przestrzeni publicznej spotkać się można także z jej druga nazwą – Fratta.

Mury wieży Wieża La Cesta San Marino www.szlakiempodrozy.pl

Mury wieży Wieża La Cesta Sam Marino; źródło: Flickr

Wieża Montale

Ostatnią zaliczaną do kompleksu jest konstrukcja zwana Montale. Zbudowana na planie pięciokąta początkowo stanowiła odrębną fortyfikację. Do połączenia jej z dwoma poprzednimi i wykształcenia się pojęcia „Trzech Wież Sam Marino” doszło w 1320 r. kiedy to zbudowano gigantyczny, łączący wszystkie trzy warownie mur. Co ciekawe jego część zaleźć można w niektórych miejscach do dziś.

Wieża Montale, zwana w przeszłości „Palatium Montalis” od samego początku pełniła dość istotną rolę w systemie tutejszych fortyfikacji. Dość powiedzieć, że chroniła miejscowych przez żądnym władzy i przywilejów rodem Malatesta, w którego nieposiadaniu znajdował się położony niedaleko zamek Florentino.

Wieżę Montale zobaczyć można na walicie San Marino, konkretnie monecie o nominale 1 centa.”

Jak i we wcześniejszych lokalizacjach tak i tutaj informacje o zbliżającym się niebezpieczeństwie przekazywano za pomocą głośnie bijącego dzwonu. Co więcej zapowiadał on także… możliwość pobrania opłaty od podróżujących pobliską drogą.

Wieża Montale trzykrotnie przechodziła dość poważne prace, mające przywrócić jej świetność: w 1743, 1817 i 1935 r.; dzięki nim udało się nadać im pierwotny wygląd.

Mimo, że ma zdecydowanie najmniejsze gabaryty wypełnia ją przestrzeń, będąca w przeszłości więzieniem. I do dość specyficznym… Wyobraźcie sobie, że tworzyła je de facto 8 m głębokości dziura, do której wejść można było wyłącznie z góry. Przez to miejsce zwane było po prostu „dnem wieży”.

Teren wokół wieży pełen jest wielkich, wiekowych głazów, którymi obłożono ściany budowli. Chroniły one miejscowych w trakcie ataków wspomnianego już rodu Malatesa. Po przejściu odświeżającego “liftingu” wieża prezentuje się nad wyraz okazale:

Wieża Montale Torri di San Marino www.szlakiempodrozy.pl

Wieża Montale – Torri di San Marino; źródło: Wikipedia

Niestety, jest jedyna z części kompleksu wież, która nie jest przeznaczona do zwiedzania.

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments