Via Dinarica - Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Szlak bałkański Via Dinarica

Przełącz Skorpovački prijevoj to znak, iż szlak wkrótce się rozgałęzi. Jedna nitaka, ze żwirową drogą kieruje do oddalonego o 50 min marszu. Inna ku Bačić kuk bądź Visibaby. Dalej na piechurów czeka przełęcz Dabarska kosa, wiodąca schroniska w Ravni dabar.

Dalej znajduje się wieś Baške Oštarije, zlokalizowana na przełęczy Velebit, o tyle istotna komunikacyjnie, że łączy miasta Gospić i Karlobag. To właśnie stąd ruszają wycieczki na szczyty Kiza, Ljubičko brdo i V. Sadikovac. Z racji mnogości ścieżek do wyboru skorzystać można z innych atrakcyjnych terenów.

Okolice wsi Baške Oštarije Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Okolice wsi Baške Oštarije; źródło: Flickr

Dystans: 17,1 km
Szacowany czas przejścia: 9 godz
Wzniesienie terenu: 814 m
Opadanie terenu: 858 m
Najwyższy pkt trasy: 1317 m
Najniższy pkt trasy: 731 m

15. Via Dinarica HR-W-14 Południowy Velebit (I) – trasa do Šugarska duliba

Południowe zbocza pasma Velebitu ną dosyć różnorodne. Z tego tez względu na trasie via Dinarica najpierw dominującym elementem jest masyw Visočica. Będący, oczywiście częścią całego pasma i leżący na obszarze Bośni i Hercegowiny. Najwyżej sięgającym wierzchołkiem jest Džamija (1965 m n.p.m.)

W okolicy w górę strzelają szczyty: Počiteljski vrh, Badanjski vrhovi i Badanj, za którymi widać z kolei grupę. wierzchołków V. Pločeviti.

Charakterystycznym punktem okolicy jest góra Kozjak, położona nad miastem Kaštela obejmująca pas od przełęczy Klis na południowym wschodzie, do wyżej położonego lotniska w Splicie.

Góra Kozjak, z widokiem na zatokę Kaštela i Split www.szlakiempodrozy.pl

Góra Kozjak, z widokiem na zatokę Kaštela i Split; źródło: Flickr

Za kolejnym ze szczytów – Višerujna w powiecie Lika 1632 m n.p.m. rozpościerają się już doliny i zapadliska: Ramino korito i Šugarsko korito, Šugarska duliba, Jančarica, Oglavinovac i Javornik. Za nimi następuje połączenie pasma w jeden grzbiet.

Za Baške Oštarije szlak prowadzi grzbietem Sladovačko brdo. W samym Baške Oštarije warto zerknąć na hotel „Velebno” noszący do dziś znamiona uszkodzeń po serbskich granatach. W pobliżu znajduje się również sanktuarium Nawiedzenia św. Elżbiety. Za zachodnią granicą wsi znajduje się przełęcz Oštarijska vrata z kamiennym pomnikiem w kształcie kostki, który stanął tu po tym, jak zakończono prace nad owa ważną drogą.

Baške Oštarije Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.plBaške Oštarije; źródło: Flickr

Dalej szlak przebiega przez Piskovitą kosicę, skąd odbija się w prawo do Lukovo Šugarje. Jako, że trasa wiedzie w dół piechurom jest znacznie łatwiej.

Z rozciągających się dalej pasm warto wyróżnić zwłaszcza , którego najwyższy punkt sięga 1274 m n.p.m. Okolice te są pełne pól rolnych i roślinności.

Z Jurlino sedlo, szlak do morza przez Rudelića Rastovci i dalej przez zbocza Jurlin kuk do suchych kamiennych ścian doliny krasowej Zapeć. Na trasie warto zerknąć na jaskinię Milkovića peć i Lukovo Šugarje, by następnie przez Jasenovački doci dotrzeć na łąki Ripište.

Stąd do schroniska Šugarska duliba jest 20 minut. Nie należy jednak być zdziwionym widokiem. Owe „schronisko” to de facto nlaszany kontener z dostawioną cysterną woda pitną. Ze schroniska na szczyt Veliki Stolac prowadzi oznakowany szlak, a wejście na szczyt zajmuje około 45 minut.

Dystans: 15,9 km
Szacowany czas przejścia: 9 godz
Wzniesienie terenu: 1113 m
Opadanie terenu: 645 m
Najwyższy pkt trasy: 1387 m
Najniższy pkt trasy: 859 m

16. Via Dinarica HR-W-15 Południowy Velebit (II) – droga to Stap

Szukający ucieczki od codziennego zgiełku z pewnością ucieszą się z faktu, że ten odcinek poprowadzono przez dzikie ostępy. W trakcie wędrówki nacieszyć się można zielenią lasu oraz… ciszą.

Trekking należy rozpocząć ze schroniska na Šugarskiej dulibie. skąd wytyczono wijąca się lasem trasę korzystając ze zbocza szczytu Veliki Stolac (1406 m n.p.m.). Dalej szlak wiedzie łąkami i droga z Rizvanuša na Panos.

Kolejne 2,5 km dalej droga stromo zaczyna opadać. Idąc w prawo dojść można do stacji strażników w Jelovej ruji. Stamtąd oznakowania prowadzą piechurów w górę, na przełęcz pod Debeli kuk, znajdująca się nieopodal.

Zejście do Gornje njivice, pozwoli skorzystać z dalszych oznaczeń kierujących w prawo ku Debeli kuk. Etap ten zajmuje niespełna pół godziny. Znajdujące się tam odgałęzianie wiedzie na szczyt Čučul.

Wreszcie szlak schodzi ku Donje njivice, skąd należy skręcić w prawo. Nagrodą jest widok ciekawego kamienia Čučavac (10 minut marszu). Etap kończy się w po oststich 20 min marszu, w schronisku Tatekova koliba w Stap.

Dystans: 11,6 km
Szacowany czas przejścia:  6 godz
Wzniesienie terenu: 365 m
Opadanie terenu: 883 m
Najwyższy pkt trasy: 1386 m
Najniższy pkt trasy: 868 m

17. Via Dinarica HR-W-16 Południowy Velebit (III) – trasa do Struge

Tereny leżące między Visočicą a szczytami nad Paklenicą pozbawione są w sumie wysokich szczytów. Obszar nacechowany jest za to dolinami pochodzenia krasowego, z dziewiczymi lasami oraz polami.

Niemniej to właśnie tu w Stap urządzono schronisko wspomniane Tatekova koliba. Nad wszystkim góruje skalisty szczyt Debeli kuk. Rozpościera się stąd idealna panorama na położony na południu charakterystyczny szczyt Stapina. W okolicy trafić można także na ładnie prezentujący się labirynt skalny – Kamena galerija.

Następnie szlak odchodzi na na południe, dając możliwość wejścia na płaskowyż Malo Rujn. Położony na 800 w, ciągnie się na dł 3 km. Widoczne za nim wzgórze jest 100 m moreną dawnego lodowca Ribnicka Vrata, zaś poniżej trafić można na opuszczony dom będący emanacja dawno życia w tej części Welebitu.

Veliko Rujno Welebit Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Veliko Rujno Welebit; źródło: Flickr

Za nim rozpościera się drugi z płaskowyżów – Veliko Rujno. Wyróżnikiem tego drugiego jest widoczna kaplica. Za nią droga pnie się w górę przez las do przełęczy Buljma i dalej na płaskowyżu Struge. Położony na wys. 900 m n.p.m. po części leży w granicach Parku Narodowego Paklenica. Etap kończy się w schronisko zadarskich alpinistów.

Dystans: 17,9 km
Szacowany czas przejścia: 10 godz
Wzniesienie terenu: 1101 m
Opadanie terenu: 558 m
Najwyższy pkt trasy: 1411 m
Najniższy pkt trasy: 744 m

18. Via Dinarica HR-W-17 Park Narodowy Paklenica

Obszar chroniony Paklenicy jest bez wątpienia jedną z perełek w tej części Europy. Tak się składa, że poniżej najwyższych szczytów Velebitu natura, za sprawą warto płynących potoków, wyrzeźbiła głębokie kaniony. Nic dziwnego, że w okolicach Velika Paklenica i Mala Paklenica, gdzie przedzierająca się woda wyrzeźbiła w skałach 300 m koryta, okolice są tak fascynujące.

Szlak wiedzie tu od Ivine vodice do źródła potoku Brezimenjača. Malownicza okolica naznaczona sięgającymi 1000 m szczytami pełna jest ostro zakończonych skał. Dalej szlak wiedzie przez Vaganski vrh do Sveto brdo. Przy studni Marasovac należy skręcić w prawo podążając pod górę skalistym terenem.

Mocniej wznoszący się teren kończy się na przełęczy poniżej Babin vrh, z której dobrze wydeptany trakt pozwala zagłębić się w obszar pełen zagłębień krasowych. Mijając Vaganski vrh. zaczyna się ostre podejście trwające ok 2 godz.

Ale to nie wszystko, gdyż to droga 4 godz marsz z Vaganski vrh do Sveto brdo jest najbardziej wymagającym etapem. Na szczęści po chwili szlak zauważalnie opada. Wiodąc do przełęczy pomiędzy stożkowym szczytem Segestin (1715 m n.p.m.) a Brundo (1710 m n.p.m.).

Vaganski vrh Welebit Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Vaganski vrh Welebit Via Dinarica; źródło: Flickr

Droga w okolicach szczytu Vaganski vrh pasmo Welebit Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Droga w okolicach szczytu Vaganski vrh pasmo Welebit Via Dinarica; źródło: Flickr

Stąd ponownie opada do jeziora Malovansko jezero na wysokość ok. 1600 m n.p.m., skąd trasa zauważalnie się zmienia dając panoramę na morze. Wreszcie piechurzy docierają do Ivine vodice. Opadająca trasa wspina się na tereny krasowe i łąki docierając do przełęczy między Babin vrh (1744 m npm), a bezimiennym szczytem o wysokości 1583 m n.p.m.

Stąd strome wejście prowadzi przez łąki do krzyża na szczycie Sveto brdo, na zboczu którego działa kilka słabo wyposażonych schronisk.

Dystans: 14 km
Szacowany czas przejścia: 8 godz
Wzniesienie terenu: 706 m
Opadanie terenu: 837 m
Najwyższy pkt trasy: 1757 m
Najniższy pkt trasy: 1279 m

19. Via Dinarica HR-W-18 Południowy Velebit (IV) – Tulove grede

Południowe rubieże chorwackiego Velebitu, ciągnie się od Mali Halan do rzeki Zrmanja, obejmując pas 40 km. Owa część gór odchodzi od wybrzeża, kierując piechurów na wschód dając możliwość zagłębienia się w płaskowyż krasowy pełen szczytów o typowo skalistym charakterze. Szlak, wiodąc przez Duboke Jasle pozwala zerknąć na tutaj charakterystyczne szczyty Tulove grede.

 

Szczyty Tulove grede Welebit Via Dinarica www.szlakiempodrozy.plSzczyty Tulove grede Welebit Via Dinarica; źródło: Flickr

Widok na Szczyty Tulove grede Welebit Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Widok na Szczyty Tulove grede Welebit Via Dinarica; źródło: Flickr

Główna trasą jest tu odcinek między Lovinac a Obrovac, przechodzący przez przełęcz Mali Halan. Owa część wiedzie nieopodal wjazdu do tunelu Sveti Rok, by skręcić do Vrhpragu. Miejscowość stanowi najlepszą okazję do zaatakowania szczytu Tulove grede.

Po wojnie na Bałkanach teren był oczyszczany z min. Mimo tego należy mieć się na baczności o czym przypominają oznaczenia tzw. podejrzanych strefach, których zbiór stale jest aktualizowany. Z uwago na to jedyna możliwość pokonania tego odcinka jest zejście z Tulove grede przez Podprag do Obrovac. Dalej podążać należy drga krajową na przełęcz Prezid, obierając kurs na miasto Gračac.

Warto wiedzieć, że ta część białej nitki Via Dinarica , czyli pasmo Velebitu między Tulove grede i Prezid pozostała niemal całkowicie nieoznaczona. Co więcej próżno tu szukać jakichkolwiek schronisk czy innych przejawów typowej infrastruktury turystycznej.

Dystans: 41 km
Szacowany czas przejścia: 18 godz
Wzniesienie terenu: 1253 m
Opadanie terenu: 1767 m
Najwyższy pkt trasy: 1286 m
Najniższy pkt trasy: 672 m

20. Via Dinarica HR-W-19 Crnopac

Obszar rozpościerający się u stóp góry Crnopac stanowi południowa granice szlaki na terenie Velebitu.

Ta część pozostaje jedną z najciekawszych odcinków przebiegających przez góry. Dowodem na to są widoczne na pierwszy rzut oka doły, schodzące nisko doliny, oraz strome klify stanowiące przepiękny labirynt między wapiennymi szczytami. Oferujący fenomenalne widoki odcinek jest dosyć trawiasty.

Trasa wiodąc południową stroną Crnopaca pozwala zerknąć na położony niżej kanion Zrmanji, pełen jaskiń i dołów. Wyznaczone w tej cześć trasy są dość trudne. Część z nic zabezpieczono linami ze stali, drabinami i hakami.

Punkt startowy odcinka stanowi schronisko Crnopacm z którego na szczyt wiodą dwie trasy. Pierwsza wiedzie za odgałęzieniem drogi, jakieś 200 metrów od tunelu, za zakrętem do Gračacy. Przejście prowadzącej wprost na szczyt drogi zajmuje ok. 2,5 godziny, podobny czas zajmuje zejście do schroniska. Jako, że ze szczytu Crnopac nie wytyczono żadnego przejścia do jaskiń Gračac i Cerovačke, trzeba się cofnąć na drogę w Prezidi tamtędy zejść do Gračaca, gdzie skorzy tac można z noclegu i sklepów.

Znacznie łatwiejszym zadaniem jest pokonanie odcinka z 800 m droga w lesie wytyczona przed tunelem i podążenia przez las do wspomnianego schroniska. Dla zaawansowanych wspinaczy przygotowano także wymagająca trasę spod schroniska.

Dystans: 24,9 km
Szacowany czas przejścia:  12 godz
Wzniesienie terenu: 954 m
Opadanie terenu: 1082 m
Najwyższy pkt trasy: 1402 m
Najniższy pkt trasy: 544 m

21. Via Dinarica HR-W-20 Gračac – Zrmanja – Krka

Centralnym elementem tej części szlaku jest droga wiodąca z Gračaca do Knina.

Sama wspinaczka zboczami jest o tyle utrudnia, że pozbawiona jest w zasadzie szlaków turystycznych.

55 km trasę z Gračaca do Knina najłatwiej pokonać rowerem, rozkoszując się widokami źródła rzeki Zrmanji i góry Poštak, specyficznego stożka wyłaniającego się z podłoża krasowego. Szczyt nazywany również Kečina kosa, znany jest bardziej ze swej pierwotnej nazwy, nawiązującej od chorwackiego terminu „pošta”- słupek.

Poštak Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Poštak; źródło: Flickr

Dystans: 58,9 km
Szacowany czas przejścia: 34 godz
Wzniesienie terenu: 954 m
Opadanie terenu: 1161 m
Najwyższy pkt trasy:  223 m
Najniższy pkt trasy: 1731 m

22. Via Dinarica HR-W-22 Z Knin do Brezovac

Najwyższym pasmem górskim Chorwacji jest Vrh Dinara sięgający 1831 m n.p.m.

Ciągnący się na dł. 20 km masyw, szerokości 10 km wyznacza swoista naturalną granicę między Dalmacja, a terytorium Bośni. Szlak w okolicy szczytu pozwala przyjrzeć się m.in. twierdzy Knin, widocznej nad miastem o tej samej nazwie.

Twierdza Knin - szlak Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Twierdza Knin; źródło: Flickr

Będący w przygotowaniu odcinek wiodący z miejscowości Krčića slap do Badanj i Brezovac, wykorzystany jest obecnie jako punkt startowy wspinaczki na szczyt Dinraja. Ruszając z płaskowyżu Suvo polje. Jego początek, zwany Markov grob, pozwala zatrzymać się przybywającym tutaj samochodami. Po zostawieniu pojazdu na parkingi wystarczy wybrać oznaczona ścieżkę wiodąca przez łąki, a następnie drogi ku Brezovaca. Pokonanie odcinka zajmuje ok. 1,5 godziny, po czym następuje wyraźne zejście do doliny Brezovac, gdzie mieści się schronisko.

Sama wspinaczka na szczyt Dinara polecana jest osobom, które mają doświadczenie w górskich wyprawach.

Dystans: 19 km
Szacowany czas przejścia:  9 godz
Wzniesienie terenu: 1006 m
Opadanie terenu: 167 m
Najwyższy pkt trasy: 1075 m
Najniższy pkt trasy: 223 m

23. Via Dinarica HR-W-23 Ścieżka przez szczyt Dinara

Dla wielu zdobyciu szczytu Dinara jest sporym wydarzeniem w życiu. Prowadząca na szczyt droga ze schroniska Brezovac paradoksalnie jest jednym z etapów całego szlaku Via Dinarica.

Początkowe, spokojne fragmenty wiodą przez łąkę Samar, doprowadzając do płaskiego odcinka, skąd droga skręca wyraźnie w prawo. Dalej lasem trakt prowadzi do w kierunku Mirkovići, gdzie teren zyskuje cechy skalistego podłoża. Szeroka panorama jest dodatkowym atutem tej części wędrówki. Stromym żlebem dociera się do miejsca skąd widać słup geodezyjny na szczycie. Dotarcie na niego zajmuje ok. 10 minut.

Szczyt zdobyć można także z drugiej strony startując z miejscowości Glavaš. Ta wersja pozwala z kolei na podążanie w bliskości źródła rzeki Cetina, a dalej przez Zelena strana, do Razvale. Nieco dalej rozpościera się obszar łąk Lavudrovac i niewielkiej osadzie pasterzy Donje Torine ze schroniskiem Martinova košara.

Końcowy fragment prowadzi zejściem do ruin średniowiecznego grodu Glavaš i wsi Glavaš.

Dystans: 17,7 km
Szacowany czas przejścia: 9 godz
Wzniesienie terenu: 744 m
Opadanie terenu: 1428 m
Najwyższy pkt trasy: 1831 m
Najniższy pkt trasy: 386 m

CDN…

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments