Via Dinarica - Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Szlak bałkański Via Dinarica

Powstanie tego długodystansowego szlaku na Bałkanach zrodziło się, tak w przypadku wielu innych takich inicjatyw, z chęci promowania turystycznego obszarów przez który przebiega. Mimo, iż całość obejmuje pasmo Alp Dynarskich, utworzona w 2010 r. Via Dinarica jest jednak raczej konglomeratem różnorodnych odcinków, niż jednorodnie biegnącą drogą.

Mało tego, terytorium przez które poprowadzono szlak, z pewnego powodu, to miejsce na Ziemi bezsprzecznie wyjątkowe. Okazuje się, że dawno, dawno temu utworzyło się tutaj tzw. polje krasowe. Obrazowo mówiąc: to takie jakby wielkie zagłębienie terenu, otoczone przez ciągnące się pasma gór, tutaj pochodzenia wapiennego.

De facto więc, Via Dinarica tworzy sieć długodystansowych szlaków łączących kraje bałkańskie. Ciągnący się, na długość ponad 1000 km łańcuch górski usiany jest wieloma szczytami, schodząc wreszcie ku wybrzeżu Adriatyku. Trasy zaś wytyczono korzystając z terytoriów pięciu państw:

  • Słowenii
  • Chorwacji
  • Bośni i Hercegowiny
  • Czarnogóry
  • Albanii

Szlak bałkański Via Dinarica – podstawowe informacje

Formalnie, inicjatorzy powstania szlaku przez Bałkany skoncentrowali się na zaprojektowaniu trzech nitek, z których każda oznaczona została innym kolorem. Ich cechą wspólną jest to, iż podążanie nimi daje możliwość zerknięcia w najważniejsze miejsca, które wabią swymi przyrodniczymi, oraz kulturalnymi walorami. Co istotne w procesie ich powstawania brali udział przedstawiciele lokalnych społeczności, którzy na drodze konsensusu podjęli decyzje o niezamykaniu się na zmiany w przebiegu marszruty, co zaowocować ma promowaniem różnych okolicznych miejsc.

Całość składa się formalnie z trzech „nitek”.

  1. Biały Szlak – ciągnie się na dł. 1260 km; tworzy fundament Via Dinarica. Wytyczony został przez najważniejszy grzbiet pasma Alp Dynarskich, stwarzając możliwość zerknięcia na najwyższe szczyty czterech z pięciu bałkańskich państw. Punktem startowym jest Razdrto, na terenie Słowenii, skąd biegnie przez góry na obszarze Chorwacji: Velika Kapela , Velebit oraz Dinara. Teren Bośni i Hercegowinie zahacza o region Hercegowiny. Wreszcie przechodzi przez Centralną Czarnogórę. Jego koniec. Końcowy przystanek stanowi położonyaw Alpach, już na terenie Albanii, dolina Valbona.
  2. Niebieski Szlak – stwarza możliwość poznania bałkańskiego wybrzeża, ciągnąc się na brzegach Morza Adriatyckiego. Trasa wiedzie przez niższe partie gór, półwyspy i wyspy.
  3. Zielony szlak – nazwany głównie z uwagi na charakter okolicy; łączy gęsto porośnięte roślinnością obszary w centralnej części lądu; biegnie m.in. przez chorwacki region Loka oraz środkowa Bośnię, zahaczając o wschodnie pasma Alp Dynarskich, prowadzi przez zielone i bujne śródlądowe tereny, kończąc bieg w zachodniej części Serbii i Kosowa.

Jako, że najpopularniejszym z owych jest bezsprzecznie pierwszy z nich, postanowiłem przybliżyć właśnie strukturę „Białego Szlaku”.

1. Via Dinarica: Nanos – Babno

Już sam punkt startowy wybrano dość nietypowo. Ów pierwiastek oryginalności wiąże się z faktem, iż znajduje się w masywie Nanos. Poprowadzony gęstymi lasami, oraz obszarem wysychających jezior. Trasa wiodąca w pobliżu podziemnych jaskiń, które tworzą co jakiś czas podziemne jaskinie, pozwala zerknąć z bliska na płaskowyż Nanos, znajdujący się na wysokości 1240 m

Niezmiernie ciekawym elementem, jest w pobliżu miejscowość Predjama, słynąca z obecności ruin zamku i piękne punkty widokowe w kierunku pola krasowego Planina z jaskinią Planinska i ruinami zamku Haasberg. Trasę tworzą tutaj oznaczone ścieżki żwirowe.

Droga wije się obok jeziora Cerknica, czyli największego akwenu ba starym Kontynencie, który ma status okresowo wysychającego. W momencie wypełnienia tworzy wabiącą kajakarzy atrakcję

Tu zaczyna prawdziwie górski etap, naznaczony podejściem na górę Slivnica, którą miejscowi określają ni mniej, ni więcej niż „Czarownicą”, a wędrowcy mają okazję wreszcie dojść na rozciągający się dalej płaskowyż Bloke.

Odbijająca stamtąd gwałtownie na południe ścieżka, została wytyczona, w taki sposób, by doprowadzić piechurów do mającego status kurortu Sviščaki. Dodatkową nagrodą jest możliwość zerknięcia na zamek Śnieżnik. Teren wznosi się w tym monecie z ok 490 do 1271 m n.p.m. I tu kolejna niespodzianka – możliwość zagłębienia się w jaskinię Križna, która cechą szczególną jest kilkadziesiąt podziemnych jezior. Identycznie jak zamek nazwano wznoszącą się na 1424 m n.p.m. górę, która nie licząc wierchołazów alpejskich stanowi najwyżej położone miejsce w Słowenii. Stad jest już znacznie łatwiej, zejście z góry pozwala zajrzeć do wsi Babno polje, w gminie Loška dolina, która słynie z faktu uznania jej za najchłodniejsza miejscowość na terenie kraju.

Nanos – Babno szlak bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Nanos – Babno szlak bałkański; źródło: Google

Dystans:  159,4 km
Szacowany czas przejścia:  48,5 godz w tydzień (ok. 7 h/dziennie)
Wzniesienie terenu:  5042 m
Opadanie terenu:  4855 m
Najwyższy pkt trasy:  Veliki Snežnik, 1796 m
Najniższy pkt trasy:  Postojna, 445 m

2. Via Dinarica HR-W-01 Prezid – Čabar – Tršće

Północne terytorium Chorwacji, które stanowi kolejny obszar, który pokrywają ścieżki szlaku bałkańskiego, są logicznie zaplanowaną nitką kończącej się po słoweńskiej stronie partii szlaki.

Wiodąc przez poszczególne górskie ośrodki dotykając granicznej rzeki Čabranka, szlak wiedzie ku miastu Prezid. Tu szlak przyjmuje zwykłe krajowe oznaczenia. Chętni mogą odbić na drogę wiodącą do widocznego po lewej szczytowi Vražji vrtec, słynącego z ładnej panoramy.

Miejscowość Vražji vrtec stwarza doskonałe warunki dla piechurów, czego dowodem jest dobrze oznakowana część szlaku, ciągnąca się wzdłuż doliny Prezid. Dalej trasa wiedzie ku trawiastemu obszarowi Kozji vrh i dalej przez Gorači, w kierunku Tatinska draga. Z czasem szlak zaczyna zmieniać swa charakterystykę dość ostro opadając w dół. Liczne zakrętu wiodą ku źródle rzeki Čabranki, które ominąć należy prawą stroną i tym samym dojść po 2 km do miasta Čabar. Dobre oznakowanie pozwoli w mieście namierzyć drogę do Kraljev Vrh, stanowiącej druga najwyżej położona miejscówkę w Chorwacji. Dalej droga opada już do Tršće.

Docierając do Tršće, warto zajrzeć do położonej niedaleko, w wiosce Frbežari chaty górskiej. Przyjemne okolica słynie z prężnie działającego tu biznesu drzewnego oraz turystyki, której motywem przewodnim są organizowane tu przez myśliwych polowania, których spotkać można w działającym w okolicy schronisku Milanov vrh.

Połać zajęta przez Park Narodowy Risnjak tworzą porośnięte drzewami wzgórza. Część roślinności stanowi; endemiczne gatunki, co z pewnością podwyższa przyrodnicza rangę tej części Via Dinarica.

Via Dinarica Park Narodowy Risnjak www.szlakiempodrozy.pl

Via Dinarica – Park Narodowy Risnjak; źródło: Flickr

Przechodząc przez miasteczko Delnice, zamieszkane przez nieco ponad 4,3 tys ludzi, warto wiedzieć, iż istniało już w 1482 r. Dziś, przez sam fakt swego położenia kusi nie tylko tutejszymi sklepikami, ale tez mnóstwem możliwości rekreacyjnych. Gros ludzi korzysta z okazji wsiadając na rower, korzystając z ofert wspinaczki górskiej, biegów przełajowych czy spływów kajakowych. A zimą? Okolica przeobraża się w centrum sportów zimowych opanowana prze biegaczy narciarskich, snowboardzistów.

Delnice Chorwacja Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Delnice Chorwacja Via Dinarica; źródło: Wikipedia

3. Via Dinarica HR-W-02 Tršće – Sveta gora – Izvor Kupe – Crni Lug

Tršće należy opuścić główną drogą, korzystając z wpinającej się części, i wytyczonej w ęstym lesie trasy do miejscowości Kraljev Vrh. Mniej cierpliwi mogą odpuści wioskę; w zasadzie nie ma na czym zawiesić tak oka. Inaczej ma się rzecz z położonym na wschodzie wzgórzu Sveta gora, gdzie wzniesiony mały kościół.

Chętni mogą udać się stromą ścieżka przez las, kontynuując podróż kanionem rzeki Kupy. Aby dotrzeć do jej źródeł wystarczy kierować się oznaczeniami. Miejsce prezentuje się okazale, z uwagi na fakt, iż rzeka swój początek bierze w czystym jeziorze.

Stamtąd, środkiem lasu dochodzi się do niepozornej wsi Razloge, gdzie prócz parterowych domów uwagę zwraca mały kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny (Crkva bezgrešnog začeća Blažene Djevice Marije). Dalej Via Dinarica zmierza ku Crni Lug. Wieś mimo, że nie jest duża, jest dość gęsto zabudowana; znaleźć w nim można kilka miejsc noclegowych.

Dystans:  41,1 km
Szacowany czas przejścia: 9 h godz
Wzniesienie terenu:  518 m
Opadanie terenu: 985 m
Najwyższy pkt trasy:  942 m
Najniższy pkt trasy:  315 m

4. Via Dinarica HR-W-03 Park Narodowy Risnjak

Wizyty w Crni Lug nie można uznać za „zaliczoną” bez wejścia na słynny szczyt Risnjak. Jego zdobycie warunkuje jednak podążanie wytyczonymi w lasach ścieżkami. Wejście na górę ułatwiają dość dobre oznaczenia.

Szczyt Risnjak Via Dinarica www.szlakiempodrozy.plSzczyt Risnak; źródło: Flickr

Najczęściej wybierany jest w tym celu Horvat Trail (Horvatova staza), którego nazwę zaczerpnięto od nazwiska alpinisty i przyrodnika Ivo Horvata. Zdobycie szczytu zajmuje 3-4 godz.

Jego zbocza, mimo przez to, że pokryte są początkowo lasami i łąkami z czasem zamieniają się w skaliste podłoże. W oczy rzucają się zwłaszcza skaliste szczyty Veliki Risnjak i Mali Risnjak, któr przedziale obniżający się teren. Na owej przełęczy można zanocować, korzystając z otwartej tam chaty górskiej.

Od strony zachodniej grzbiet Risnjaka jest oddzielony od Snježnika głęboko wciętą w teren doliną, przez którą przechodzi leśna droga prowadząca z Gornje Jelenje w kierunku miejscowości Gerovo. Owa trasa jest najczęściej wybierana przez turystów jako, że stanowi najkrótszy z wariantów. Innym pomysłem jest zejście ze szczytu kierując się do wypomnianego już Crni Lug.

Dystans: 22,9 km
Szacowany czas przejścia: 10 godz
Wzniesienie terenu: 1521 m
Opadanie terenu: 385 m
Najwyższy pkt trasy: 1528 m
Najniższy pkt trasy: 358 m

5. Via Dinarica HR-W-04 Gornje Jelenje – Fužine

Nim ruszy się kolejnym odcinkiem szlaku warto poświęcić nieco czasu na poznanie zboczy góry Tuhobić. Ich dwoistość bowiem zaskakuje. Podczas gdy część widoczna pnąca się w górę od strony wybrzeża jest łagodna; z drugiej strony, a więc Gorskiego Kotaru i z doliny Lepenicy strome ściany sięgają 300 m. Co więcej także i same stoki góry Lepenica znacząco się różnią; jednak strona góry Tuhobić emanuje raczej łysymi łąkami; druga jest gęsto zalesiona

Na obszarze na południe od Parku Narodowego Risnjak ten bałkański szlak biegnie dalej przez obszar pasma Tuhobić, ze szczytami Stragarnica (1098 m n.p.m.) i Jelenčić (1106 m n.p.m.). Ta wydłużona góra o stromych zboczach biegnie przez około 5 km wzdłuż wybrzeża płaskowyżu Gorski Kotar od Gornje Jelenje w kierunku Fužine.

Fužine i Lić Polje Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Fužine i Lić Polje Via Dinarica; źródło Flickr

Turyści skorzystać mogą z gościny w ośrodku harcerskim Lepenica, przy jeziorze… Lepnica. Wytyczono tamtędy dwa warianty trasy. Łatwiejsza biegnie grzbietem Tuhobića; dla zaawansowanych piechurów przygotowano drogę stromymi zboczami góry.

Dystans: 25,8 km
Szacowany czas przejścia: 11 godz
Wzniesienie terenu: 699 m
Opadanie terenu: 1486 m
Najwyższy pkt trasy: 1528 m
Najniższy pkt trasy: 710 m

6. Via Dinarica HR-W-05 Fužine – Mrkopalj

Startując z małej wioski Fužine w kierunku północnym wygodnie jest skorzystać z głównej drogi Mustići. Biegnąca na północ wąska arteria dale możliwość zorientowanie się w życiu miejscowych; znajduje się przy niej większość zabudowań.

Wznosząca się, początkowo łagodnie droga pozwala dotrzeć do kolejnej wsi o nazwie Vrata. Rząd niskich domów, w których działa po kawiarnia, pizzeria i hostel to w zasadzie wszystko co można tu zobaczyć. Wystarczy odnaleźć dworzec kolejowy za którym rozpoczyna się szlak, obejmujący rożne warianty wędrówki. Ich przejście zajmuje zwykle od 2,5 do 3 godz. Kto chce przenocować w okolicy wzniesienia Bitoraj skorzystać może z działającego w jego bliskości schroniska górskiego

Rozpoczynające się dalej podejście pod wzgórze, zdominowane przez porastający je las, pozwala nieco odbić na wschód. Po osiągnięciu najwyższego punktu na trasie zaczyna ona łagodnie opadać.

Okolicę często nawiedzają dość silne podmuchy wiatru, także widoczny stąd, niżej położony na południe Bitoraj, będący częścią obszernego grzbietu górskiego. W lecie dostrzec można sporo kamiennych elementów. Za Bitorajem w górę strzela zaś szczyt Viševica, nie bez przesady określany mianem jednego z najładniej prezentujących się elementów okolicy. Obydwa wzniesienia oddalone od siebie o jakieś 4 km przedziela przełęcz Javorje.

Viševica - Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Viševica Szlak Bałkański; źródło: Wikipedia

Na sam Bitoraj najlepsza droga prowadzi od miejscowości Vraty. Wystarczy odnaleźć dworzec kolejowy za którym rozpoczyna się szlak, obejmujący rożne warianty wędrówki. Ich przejście zajmuje zwykle od 2,5 do 3 godz. Kto chce przenocować w okolicy wzniesienia Bitoraj skorzystać może z działającego w jego bliskości schroniska górskiego

Schodząc ze wniesienia biała nitka Via Dinarica wiedzie w stronę szczytu Čelimbaša nad Mrkopaljsko polje i samego Mrkopalj, gdzie odcinek się kończy.

Dystans:  31 km
Szacowany czas przejścia:  11 godz
Wzniesienie terenu:  1357 m
Opadanie terenu:  1189 m
Najwyższy pkt trasy:  1428 m
Najniższy pkt trasy: 699 m

7. Via Dinarica HR-W-06 Rezerwat przyrody Bijele i Samarske stijene

Odcinek wiodący w okolicy kapeli, czyli górskiego masywu, ciągnącego się na jakieś 100 km wypełniają płaskowyże porośnięte łąkami i pełne skalistych elementów.

Jaśniejące białe szczyty i towarzyszące im formy krasowe, niektóre spiczaste i wysokie na 50 m połączone są jaskiniami, do których dość często trudno odleźć wejścia. Rozciągający się na południe od Mrkopalj i Tuk potężny obszar lasu sprawia, że wybranie tej części Via Dinarica wiąże się z koniecznością zabrania ze sobą sporej ilości wody i jedzenie.

Na szczęścia trasa z z Tuk, przez Matić poljana przebiega przez żwirową drogę Begova staza. Jej przejście zajmuje od 2 do 3 godzin. Wznoszący się teren prowadzi na szczyt Samarske stijene.

Tablica Samarske stijene - szlak Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Tablica Samarske stijene Via Dinarica; źródło: Flickr

Samarske stijene Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Samarske stijene Via Dinarica; źródło: Flickr

Okolica połączona jest ciekawą nitką z innym szlakiem turystycznym Vihoraški put, którego pokonanie jest dosyć meczące i zajmuje do 4 godzin Poprowadzona dzikimi i nierzadko dziewiczymi ostępami, polecana jest jednak wyłącznie mającym doświadczenie turystom.

Dlatego też mniej zaawansowanym poleca się korzystanie z trasy Begova staza, która po 4 km od startu pozwala wróci na Bijele stijene. Stąd do schroniska Dragutin Hirc trekking zajmuje niecała godzinę, a przy okazji jest możliwość przejścia się po rozmaitych skałach.

Dystans:  18,8 km
Szacowany czas przejścia:  10 godz
Wzniesienie terenu:  8087 m
Opadanie terenu:  330 m
Najwyższy pkt trasy:  1355 m
Najniższy pkt trasy:  877 m

8. Via Dinarica HR-W-07 Szlak turystyczny wzdłuż Kapeli w kierunku Morza Adriatyckiego.

W pewnym momencie masyw górski schodzi w kierunku Adriatyku. Tam jego zbocza Velika Kapela, porasta gęsto las. W miarę zbliżania się do granicy chorwacko-słoweńskiej ta część Gór Dynarskich kusi nade wszystko szczytem Bjelolasica sięgającym 1534 m n.p.m.

Bjelolasica Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Bjelolasica Via Dinarica; źródło: Flickr

Z tego też względu na trasie próżno szukać na tym odcinku miasteczek, czy wsi. Niemal całą polać terenu stanowią bowiem lasy mieszane ciągnące się aż po granice regionu Gorski kotar i Primorje

Aż dziw, że właśnie tutaj podjęto decyzje o ustanowieniu szlaku łączarko Mrkopalj z Klenovicą, leżąca już w obrębie regionu Hrvatsko primorje. Wspinanie się na szczyt Velika Javornica, de facto, rozpoczyna się właśnie w środku tego lesnego ostępu. Prowadzi nać odgałęzienie z głównej trasy, znajdujące się jakieś 10 minut drogi od schroniska górskiego w Bijele stijene.

Niestety minusem tej części szlaku bałkańskiego jest pozbawienie maszerujących jakichkolwiek spektakularnych widoków. Może poza tym, jaki rozpościera się z samego wierzchołka Velika Javornica. Dalej trasa znacząco opada, kierując piechurów w stronę drogi do Novi Vinodolski i Jasenak.

Trekking kończy się w momencie dotarcia do górskiej chaty Zelena kuća lub Duliba.

Dystans: 11,7 km
Szacowany czas przejścia: 6 godz
Wzniesienie terenu: 222 m
Opadanie terenu: 702 m
Najwyższy pkt trasy: 1356 m
Najniższy pkt trasy: 754 m

9. Via Dinarica HR-W-08 Trasa łącząca Kapela – Velebit

Ów odcinek szlaku bałkańskiego z całą mocą można polecić osobom wrażliwym na piękne widoki. Te zaś nierozwalanie związane są tutaj ze skałami Kolovratske stijene, ciągnący się na długość kilometra grzbiet, jakby oderwany od reszty terenu, na samym skraju Velika Kapela.

Trasa Ze schroniska Zelena kuća jest dosyć dobrze oznakowana. Najpierw widzie krótka prosta drogą, by wreszcie zacząć się stromo piąć na przełęcz pod Kolovratske stijene. Po osiągnięciu punktu kulminacyjnego wysokości z drugiej strony opada dość stromo, ku drodze asfaltowej. Tu do wyboru są dwa kierunki: kontynuacje szlaku turystycznego Kapela, wzdłuż drogi w kierunku Vinište i Klenovica lub na trasę Kapela – Velebit.

UWAGA! Odcinek Via Dinarica składający się z dawnego szlaku turystycznego łączącego miejscowości Kapela i Velebit niemal nie jest oznaczony! Dlatego należy zachować szczególne skupienie na trasie.

W tym wypadku najlepiej ubrać kurs na południowy-zachód, kurując się do miejscowości Alan, skąd szlak wiedzie do Krivi Put, gdzie działa schronisko. Dalej jest już łatwiej. Oznaczenia prowadzą drogą „Senjska planinarska obilaznica” łącząc się z przełęczą przełęczy Vratnik. Ta zaś wyznacza kierunek wspinaczki na górę Velebit.

Dystans: 24,3 km
Szacowany czas przejścia: 11 godz
Wzniesienie terenu: 746 m
Opadanie terenu: 940 m
Najwyższy pkt trasy: 1086 m
Najniższy pkt trasy: 697 m

10. Via Dinarica HR-W-09 Senjsko bilo

Północny Velebit rozciąga się od przełęczy Vratnik z drogą Senj – Otočac do przełęczy V. Alan z drogą Jablanac – Krasno i ma 30 kilometrów długości.

Velebitu stanowi nic innego jak obszar górski ciągnący się na wysokość ok. 1000 m. Wypełniony przeróżnymi szczytami stanowi dość wdzięczny widok. Niemniej nie uświadczy się tu podobnych widoków! Każdy biegnie w inna stronę; przecina ich sporo dolin i pól krasowych.

Wyznacznikiem położonej najbardziej na północy części – Senjsko bilo, czyli ciągnącego się na dł. 15 km grzbietu pozwala zerknąć na szczyty: Jadićeva (1416 m npm), Konačište (1404 m npm) i Bijeli vrh (1492 m npm).

Opadające w kierunku Liki zbocza są dość strome i porasta je las. Co ciekawe jego wyrośniecie jest w 100% dziełem poprzednich pokoleń. Dawniej obszar ten stanowił bowiem pustą , kamienną połaś. Sadzenie drzew w XIX w. pozwoliło ukorzenić się drzewom i tym samym całkowicie odmienić oblicze okolicy.

Przybywający tu turyści zwykle biorą na cel Jadićevę i miejscowość Sijasetska draga, w której zatrzymać się można w górskiej chacie. Najczęściej eksplorowaną częścią Via Dinarica jest tu trasa z Vratnika do Oltar. Trekking zaczyna się na przełęczy Vratnik, podążając drogą Žuta Lokva – Senj. Pierwsze fragmenty szlaku wiodą przez las, docierając do Stolca i Žukalja. Dalej, już za Liskovcem trasa łączy się z Sijasetska dragą.

Dystans: 17,9 km
Szacowany czas przejścia: 11 godz
Wzniesienie terenu 827 m
Opadanie terenu: 581 m
Najwyższy pkt trasy: 1402 m
Najniższy pkt trasy: 680 m

11. Via Dinarica HR-W-10 Northern Velebit National Park (I) – Zavižan

Okolice schroniska Zavižan, znane są miejscowym głównie z obecności stacji meteorologicznej, działającej do 1953 r. Część tego pasma wyróżnia ponadto kolka szczytów: V.Zavižan (1676 m npm), Balinovac (1602 m npm), Zavižanska kosa (1620 m npm), Vučjak (1645 m npm), Zalovačko bilo (1630 m npm) i Pivčevac (1676 m npm). Niemal wszystkie porasta las, czasami z terenu przezierają łysawe łąki, stanowiące dobre punkty widokowe.

Zavižan Szlak Bałkański www.szlakiempodrozy.pl

Zavižan; źródło: Flickr

Stanowiący krasową część pasma rezerwat przyrody Rožanski kukovi tworzy teren na którym wypiętrzniu uległo kilka szczytów: Gromovača (1675 m), Krajačeva kuk (1690 m), Pasarićev kuk (1630 m), Vratarski kuk (1678 m), Varnjača (1630 m) i Crikvena (1641 m).

Inny z obszarów chronionych Hajdučki kukovi, jest jednym z najpiękniejszych obszarów górskich w Chorwacji i dlatego jest chroniony jako park narodowy.

Szlak wiodąc z Oltari do schroniska Zavižan to trasa z ok. 600 m różnicą wzniesień. Mimo tego brak tu typowo stromych górek. Po drodze zajrzeć można do o stacji strażników w Babić Siča, która ulokowana jest w połowie trasy. Jednoczesnie to właśnie tu zaczyna się teren Parku Narodowego Północny Velebit. Za łąkami Vučjaka zaczyna się wzniesienie, stanowiąc wstęp do wejścia na szlak Premužić.

Schronisko Zavižan Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Schronisko Zavižan; źródło: Flickr

Chętni zajrzeć mogą do Ogrodu Botanicznego Velebit, sprzed którego odchodzi również ścieżka na szczyt Veliki Zavižan. Poprowadzona między zaroślami i przez polany jest dobrze oznaczona. Końcowy jej fragment stanowią dość gęste zarośla.

Dystans: 11,3 km
Szacowany czas przejścia: 7 godz
Wzniesienie terenu: 889 m
Opadanie terenu: 178 m
Najwyższy pkt trasy: 1677 m
Najniższy pkt trasy: 942 m

12. Via Dinarica HR-W-11 Park Narodowy Północnego Velebitu (II) – Rožanski kukovi

Wspomniane już Rožanski kukovi i Hajdučki kukovi, jako mające unikalny charakter przyrodniczy okolice chronik rezerwat przyrody. Formacje krasowe stanowią trudny, dziewiczy teren, który de facto jest niedostępność.

Niemniej warto zapuścić w okolice tutejszych jaskiń: Lukina jama i Slovačka jama, będącymi jedynymi na terenie Chorwacji, których głębokość przekracza 1000 m.

Z racji wytyczeniu szlaku Premužić wyprawa w te rejony została ułatwiona, co wykorzystują spacerowicze ciesząc się widokami. Cały odrębny szlak ma 57 km dł., łącząc Zavižan i Baške Oštarije. Wytyczony w l. 1930-33 wg projektu leśnika Ante Premužicia.

Szlak Premužić Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Szlak Premužić Via Dinarica; źródło: Flickr

Jego pokonanie zajmuje 5-6 godz. Początkowo wiedzie drogą ny z czasem przeobrazić się w łąkę, następnie dolinę Mrčeve do miejscowości Gromovača. Tu wybrać należy trasę na szczyt, który zdobywa się sięgając 1620 m n.p.m. Nazwany także Gromovača jest najwyżej położonym punktem całego szlaku Premužić.

Dalej krasowa doliną Fabin dolac Via Dinarica wiedzie ku schronisku Rossijevo sklonište, następnie przełęczą wciśnięta między wschodni i zachodni szczyt Crikveny.

Schronisko Rossijevo sklonište Via Dinarica www.szlakiempodrozy.pl

Schronisko Rossijevo sklonište; źródło: Flickr

Schodząca niżej, schodami trasa wreszcie znika w lecie, którym dochodzi się do przełęczy między Seravskim vrh i Goli vrh. Kolejna godzina marszu mija na pokonywaniu pofałdowanych łąk, co pozwala w końcu zakończyć wędrówkę w schronisku Alan.

Dystans:  14,5 km
Szacowany czas przejścia: 6 godz
Wzniesienie terenu: 495 m
Opadanie terenu: 804 m
Najwyższy pkt trasy: 1652 m
Najniższy pkt trasy: 1344 m

13. Via Dinarica HR-W-12 Z Alan do centrum Velebitu

Ruszając ze schroniska Alan zachwycić się można widokami na wyspy Rab i Pag. Będący najwyższym szczytem Welebitu Środkowego Šatorina (1623 m), opadając odsłania opuszczone pola krasowe oraz dolinę Štirovača, która porasta dziewiczy las.

Kontynuowanie marszu pozwala wejść na szczyt Zečjak, po czym trasa wiedzie płaskim zboczem ku odnodze Ograđenicy , po naszej lewej stronie. Wędrujący tą częścią szlaku bałkańskiego zatrzymać się mogą na dłużej w schronisku Ograđenica lokowane w połowie trasy z Alana do Dabarskiej kosy.

Dalej odcinek Premužić schodzi schodzi niżej wykorzystując pole krasowe Mlinište do źródła Gornja korita. Tu zaczyna się bardziej stroma część do Šatoriny. Wykorzystując przełęcz dociera się do pola Radlovac, w przeszłości słynące z tego, hodowano tu bydło.

Za miejscowością Radlovac szlak wiedzie po raz kolejny lasem, ku opuszczonej wsi Pejakuša i dalej do Skorpovac, gdzie działa schronisko.

Dystans: 24,2 km
Szacowany czas przejścia: 10 godz
Wzniesienie terenu: 478 m
Opadanie terenu: 862 m
Najwyższy pkt trasy: 1622 m
Najniższy pkt trasy: 595 m

14. Via Dinarica HR-W-13 Dabri i Dabarski kukovi

Grzbiet ciągnący się od Bačić Kuk do Ljubičko brdo nad Oštarije pełen jest białych wapiennych szczytów, z których najciekawsze to Bačić kuk, Kukaline, Butinovača, Kiza, Grabar i Ljubičko brdo. Wzdłuż ich północno-wschodniej podstawy napotkamy szereg szerokich obniżeń krasowych.

Zdecydowanie więcej namęczyć się trzeba wędrując po Dabarskim kukovi. Łącząca Skorpovec z Baške Oštarije część trasy zajmuje pk. 4-5 godz. Na szczęście jest dobrze oznaczona. Wreszcie dociera się do stóp szczytu Visibaba, gdzie zaczynają się nie tylko elementy krasowe ale i las.

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments