Parki narodowe www.szlakiempodrozy.pl

Park narodowy Killarney

Historycznie stanowi miejsce wyjątkowe. I tak już pozostanie na zawsze… Park Narodowy Killarney był bowiem tym pierwszym, jaki założono na terytorium Republiki Irlandii. Położony na terenie hrabstwa Kerry, nieopodal 14,5 tyś miasta Killarney warto zwiedzić jednak nie tylko z uwagi na walory przyrodnicze.

Okazuje się bowiem, że pierwsi ludzie na teren obecnego parku przybyli już 4 tyś lat temu. Co więcej prace archeologiczne pozwoliły ustalić, że wydobywano tu sporo miedzi, co musiało wiązać się z tym, iż obszar ten miał strategiczne znaczenie dla ludów pierwotnych. Dowodzi temu odnaleziony w Lissivigeen krąg z kamieni. Od pojawiania się tu ludzi las był stopniowo wycinany.

Zajmujący dziś obszar 102,89 km2 park położony jest na zróżnicowanej wysokości. Najniżej położony punkt leży na 22 m n.p.m. zaś najwyższe szczyt sięga 842 m n.p.m. Zarządzany aktualnie przez National Parks and Wildlife Service, roi się od pozostałości po średniowiecznych obiektach

Już w epoce chrześcijan późniejszy święty – Święty Finian założył w VII w. tu opactwo Inisfallen, którego pozostałościami są ruiny klasztoru w Lough Leane, działające do XIV stulecia.

Ruiny opactwa Inisfallen w Parku Narodowym Killarney www.szlakiempodrozy.plRuiny opactwa Inisfallen w Parku Narodowym Killarney; źródło: Flickr

Gdy w 1440 r. założono tu kolejny klasztor – opactwo Muckross franciszkański ośrodek działał sprawnie do 1589 r. Ale wówczas to Elżbieta I, rozkazała im się wynosić… A był to dopiero początek problemów. Nadszedł bowiem 1653 r. i armia Olivera Cromwella doszczętnie zniszczyła klasztor, zostawiając posunie palące się zgliszcza. Ale dziwo pomimo tego, bracia zakonni pozostali tu kolejne 45 lat. Dziś runu średniowiecznego klasztoru wciąż kuszą widokiem dzwonnicy i starego kościoła.

Ruiny opactwa Muckross Park Narodowy Killarney Irlandia www.szlakiempodrozy.plRuiny opactwa Muckross Park Narodowy Killarney Irlandia; źródło: Flickr

Innym interesującym obiektem w parkowej przestrzeni jest XV. zamek Ross. Dawna rezydencja wodza O’Donoghue Mór, została rozbudowana w XVII w. i a później efektownie odrestaurowana. Otrzymawszy typowy dla średniowiecznych irlandzkich warowni kształt, otoczony został grubymi murami chroniącymi 5 p. budynek. Zabezpieczane kratą dębowe wejście, oraz cienkie okienne szczeliny zapewniały wedle budowniczych wystarczające bezpieczeństwo. Na cały gmach składały się:

  • magazyn na I p.
  • pomieszczania mieszkalne dla strazników i służby na II p.
  • kuchnia, jadalnia i przestrzeń użytkowa sala służby i straży na III p.
  • sypialnie i komnaty dla właścicieli zamku na IV p.
  • sala balowa oddzielona kamienną podłoga na wypadek pożaru na niższych kondygnacjacj na V p.

Zamek Ross Irlandia - Park Narodowy Killarney www.szlakiempodrozy.plZamek Ross Irlandia – Park Narodowy Killarney; źródło: Flickr

Gdy nadszedł XVIII w. obecny obszar Killarney National Park między dwie posiadłości: Herberts of Muckross i Brownes. W efekcie część obszaru lasów została wycięta w imię pozyskania węgla drzewnego oraz drewna, którymi opalano wówczas piece hutnicze. Wytopienie 1 t. żeliwa pochłaniało aż 25 t dębu. Po czasowym zmniejszeniu popytu ba drzewo okres wojen napoleońskich stuleciu podwyżką cen za drewno ponownie odbiło się negatywnie na dzisiejszym obszarze parku. Widząc przerzedzający się w wielkim tempem 200 lat temu ruszono z akcją ponownego zalesiania.

Powstanie parku

W założonym w południowo-zachodniej części „Zielonej Wyspy” parku wiele zmieniało się w poł. XIX w. kiedy przygotowywano się tu do wizyty samej królowej Wiktorii w 1861 r.

Był 1910 r. gdy kalifornijski przedsiębiorca Williamowi Bowersowi Bournowi, w prezencie ślubnym obdarował córkę w Maud w posiadłość i skalny ogród na wapiennym podłożu. Niestety niespełna dwie dekady później Mound ostre zapalanie płuc przypłaciła życiem. Tak obszar w ramach darowizny trafił w ręce rządu Irlandii. Okazała posiadłość i wraz z okolicznymi Tereniami zajmującymi aż 43,3 km2 wkrótce została ogłoszona obszarem parkowym. Z czasem teren obszaru chronionego powiększał się. Ale utrzymanie parku kosztowało. Aby go otrzymać powołano więc do życia miejscowe gospodarstwo, które nastawione było na ówczesnych turystów. Wreszcie pewnego dnia 1932 r, nadszedł wielki dzień – teren został wpisany na listę parków narodowych Republiki Irlandii, będąc premierowym obiektem tego typu w kraju!

I tak wszystko kręciło się do 1970 r. kiedy władze postanowiły poszerzyć terytorium decydując się na założenie parku narodowego z prawdziwego zdarzenia. Tak w obszar dotychczasowego parku narodowego włączono 60 km2 nowego obszaru. I to nie tylko pokrytego ziemią. Urozmaiceniem okazały się trzy nowe jeziora oraz ciekawe obiekty na czele z posiadłością Knockreer oraz małymi miastami: Glena, Ullauns i Poulagower.

„Aktualnie park narodowy Killarney zajmuje ponad dwa razy większą połać terenu niż w 1932 r.”

Wizyta

W Muckross House znajduje się centrum dla zwiedzających i edukacji. Najciekawszym elementem jest wygląd wiktoriańskiej rezydencji położonej w pobliżu wschodniego brzegu jeziora.

Posiadłość Muckross pojawiła się na tutejszych mapach w XVII w. za sprawą rodziny osiedleńca z Walii. To co widać dziś jest dziełem Henry’ego Arthura Herberta, który zapragnął zamieszkać tu wraz z rodziną. Wprowadzając się tu w 1843 r. cieszył się bliskością jeziora Muckrossi efektownymi widokami. Co ciekawe na wyposażeniu domu pozostało sporo mebli i przedmiotów z tamtego czasu.

Nie wolno także przegapić tradycyjnej farmy Muckross, która w założeniu ma wiernie odwzorowywać wiejskie życie na obrzeza Irlandii, jakie prowadzono ti w l. 30 XX w. Traditional Farms to projekt farmy, który odtwarza irlandzkie życie na wsi w latach trzydziestych XX w. w tutejszym Knockreer House (Centrum Edukacyjne Parku Narodowego. Na jej terenie zobaczyć można tzw. Chatę Robotnika, Warsztat Stolarski, Kuźnię Kowalską i dawną szkołę.

Jeziora parku

Na obszarze parku roi się od połączonych ze sobą jezior. Stanowiąca aż 25% pow. parku tworzą specyficzny ekosystem. Jako, że akweny są zarybione przybywają tu amatorzy wędkarstwa licząc na złowienie pstrąga lub łososia.

Na największym z akwenów – Lough Leane wykształciło się ponad 30 wysp! Rozlewające się na pow. 19 km2 jezioro stanowi największy zbiornik wypełniony słodką woda w okolicę. Niestety ie oparło się ono zanieczyszczaniu.

Najgłębszym z akwenów jest jezioro Muckross sięgające 73,5 m głębokości.

Jezioro Muckross Irlandia www.szlakiempodrozy.plJezioro Muckross; źródło: Flickr

Najmniejsze z trzech okazów – jezioro Górne zajmuje najbardziej dziewicze, górskie ostępy okolicy. Z racji niewielkiego rozmiaru, dość szybko zapałania się wodą. W trakcie obfitych opadów jego poziom podnosi się o metr, w trakcie godziny.

Wody tutejszych jezior są miejsc życia wielu rodzajów ryb. Najczyściej spotkać się tu można z pstrągami potokowym i łososiami, których połów jest możliwy wyłącznie w zgodzie z przestrzeganiem krajowych przepisów.

Lasy Parku Parodowego Killarney

Leśne ostępy z pasmem pnących się w górę dębów i cisów, oraz połacie irlandzkich lasów pierwotnych. Trzeba przyznać, że ów park jest w pewnym sensie wyjątkowy. Wyobraźcie sobie, że to jedno z niewielu miejsc w kraju, gdzie lasy przetrwały nawet okres ostatniego zlodowacenia, które miało miejsce 10 tys lat temu. Mało tego mieszane iglasto-leśne lasy pełne są ziół.

W parku występują trzy rodzaje lasów:

  • dębowe – stanowią symbol tutejszych terenów leśnych porastając 12,2 km2 terenu. Zobaczyć je można zwłaszcza w niższych partiach gór Shehy i Tomy, w pobliżu Lough Leane. Przy samej ziemi zapatrzeć się można na połacie borówki czarnej. Wyżej widoczne są paprocie oraz mchy. Spacer po nich pozwala się także wsłuchać w śpiew ptaków. Główne gatunku stanowią tu zięby i rudziki. Gdzieniegdzie spotkać można borsuki, lisy, skaczące po drzewach wiewiórki, a nawet lisy.
  • cisowy – zajmuje niewielką część cało parkowego kompleksu. Rozciągający się na pow. ćwierć km2 jest jednak zjawiskiem o wyjątkowym znaczeniu przyrodniczym, Wszystko z uwago na fakt, bycia najrzadszym rodzajem lasów na Starym Kontynencie. Stanowi jeden z ledwie trzech czystych lasów cisowych w Europy. Iniektor z okazów mają ponad 200 lat.
  • podmokłe – zajmują bagnisty obszar w pobliżu Lough Leane. Zajmując 1,7 km2 są jednym najwierniejszych tego typu zielonych użytków w Irlandii. Na pierwszy plan wysuwają się tu olchy, brzozy u wierzby.

Szczególnym elementem przyrodniczym parki są torfowiska i wrzosowiska.”

Roślinność

Duża część roślin parku narodowego Killarney stawni rzadkie gatunki, która można zaobserwować właściwie tylko na terenie Irlandii. Zaliczyć można do nich m.in. mchy i wątrobowce, które doskonale odnalazły się w tutejszym klimacie Rezerwat słynie ponadto z paproci, oraz tzw. drzewa truskawkowego.

Drzewa z mchem Park Narodowy Killarney Irlandia www.szlakiempodrozy.plDrzewa z mchem Park Narodowy Killarney Irlandia; źródło: Flickr

Typowo endemicznym gatunkiem roślinności jest tzw. whitebeam małe drzewko, które zobaczyć można nieopodal jeziora. Przechadzając się po parku warto zwrócić uwagę na irlandzki wilczomlecz, służąc miejscowym rybakom do połowu wabienia ryb, a wszytko to dlatego, wydzielane prze niego soki paraliżują skrzela ryb.

Zwierzęta

Po parku przechadzają liczące 900 sztuk stado żyjących tu od lat jeleni. Dzięki zadbaniu o wzrost populacji tego gatunku, w trakcie ostatniego półwiecza ich liczba zwiększyła się aż dziewięciokrotnie. Pierwsze osobniku na tym terenie przybyłyby już 4 tyś lat temu. W 1965 r. postanowiono zadbać o różnorodność gatunkową tych pięknych zwierząt i tak pojawiły się tu sprowadzone z Japonii jelenie sika. Dziś na terenie parku jest ich około tysiąca.

W swoim żywiole są tu także ornitolodzy. Zarówno ci profesjonalni, jak i amatorzy. Podglądania świata tutejszego ptactwa jest zajęciem dość wdzięczny. Najczęstszym widokiem w parku są zięby i rudziki , czaple, kukułki, jaskółki i jerzyki

W 2007 r. zarząd parku podjął próby ponownego ulokowania w parku orłów bielików. Poczatkowe 15 okazów ma przywrócić tek gatunek Irlandii, gdyż w XIX w, wyginął z uwagi na ostrzeliwanie ich przez właścicieli tutejszych ziem.

Szlakami parku Killarney

Sam park jak i jego okolice pokryte są siecią pieszych szlaków. Prawdziwą perełka jesr tu bez wątpienia słynny szlak górniczy na Wyspie Rossa. Wędrówkę najlepiej zacząć na zamku, skąd prowadzi 17 przystankowa trasa wiodące tropem najstarszych kopalń metali nie tylko na terenie Irlandii, ale w ogóle tej części Starego Kontynenty. Ciągnąca się 3 km trasę można obejść w ok.1,5 godz zerkając na ruiny kopalń oraz rzadkich przyrodniczych gatunków w postaci roślin i drzew.

Do najczęściej użytkowanych należy także Knockreer Circular Walk. Owa 5 km ścieżkę stwarza idealna okazję do spacerów, czy tez rowerowych eskapad. Można się i solidnie zmęczyć na tutejszych podjazdach, jak i zachwycić widokami nie tylko Lough Leane, ale i okoliczności przyrody.

Inna z pętli to 6 km trasa łącząca Muckross House i Torc Waterfall Lake. Wykorzystując ścieżkę Boathouse Trail można zapatrzeć się na pnące się wzgórza i łąki, oraz zachwycić się wapiennymi klifami Dundag Point oraz widokiem na Middle Lake. Podążanie gęstwiną lasu daje okazję dreptania po kamiennych schodach, wiodących ku punktowi widokowemu na 18 m wodospad Torc.

Wodospad Torc na terenie Parku Narodowego Killarney www.szlakiempodrozy.plWodospad Torc na terenie Parku Narodowego Killarney; źródło: Flickr

Dundee Inverness reklama www.szlakiempodrozy.pl

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments