Na zimno www.szlakiempodrozy.pl

Norweski Przylądek Północny (Nordkapp) i okolice

Wyjątkowo latarnia

Obraz tego teren mogły robić za tło w filmie o lądowaniu na księżycu. Półwysep Nordkinn kończy się cyplem Kinnarodden, najdalej na północ położonym punktem Europy znajdującym się na stałym lądzie.

Kilka sporych zakrętów i to wszystko. Gamvik to kolejna z maleńkich miejscowości nad brzegiem Morza Barentsa. Smagana wiejącym wiatrem, zabudowana niskimi domami. Wszystko typowe…

Mała poczta, butik, szkoła. Gdzies dalej wyłaniający się na horyzoncie kościół. No i ono muzeum odnoszące się do społeczności lokalnej, która od zawsze związana była z morzem, w tym wielorybnictwu, głównie zdjęć. Do tego sporo tu przedmiotów pozyskanych w trakcie wykopalisk archeologicznych. Są i elementy nawiązujące do procesów i palenia… czarownic. Szacuje się, że w l.1620-65 na stosie splunęło 135 osób, co zważywszy na ok. 3 tys społeczność okolicy, jes yto liczbą zatrważającą. Zdecydowanie mniej emocji budzi już wystawa ukazująca podstawy miejscowej kuchni, jak łatwo się domyślić ta opiera się na rybach, choć hodowano tu także owce i kozy.

Latarnia morska Slettnes Fyr www.szlakiempodrozy.plLatarnia morska Slettnes Fyr; źródło: Flickr

Wąska droga wiodąca do oddalonego od 4 km Sletness to wprost definicja pustki. Na dł. 4 km praktycznie nie ma tu niczego. Az wreszcie z zasięgu wzroku pojawia się ona. Najdalej na północ wysuniętą latarnia morska świata. Slettnes Fyr stoi na 71° szer. geograficznej północnej; została odnowiona w 2005 r. Sto lat temu będące dziś pustkowiem ziemia zamieszkiwała spora,jak na tutejsze warunki, grupa ludzi. Chaty z bali drewna i torfu, drewniane pomosty były wówczas częstym widokiem.

“Wioska Kjollefjord słynie z formacji skalnej przypominającej budynek kościelny.”

Na półwyspie Varanger

Jako, że od setek lat odwiedzali go Rosjanie, Półwysep Varanger jest miejscem gdzie jest nieco inaczej niż w innych miejscach norweskiej Dalekiej Północy. Jedyne co wyrosła na tej jałowej ziemi to niska tundra. Pagórkowate równiny pełne są jezior i płynących strumieni,otoczonych wieczną zmarzliną Poszarpana linia brzegowa charakteryzuje się klifami i pełnymi pasku plażami, na których jednak próżno szukać opalających się ludzi.

Miejscowość Vadso, dziś stanowiąca centrum administracyjne okręgu Finnmark, została poznana przez ludzi, w XVI w. kiedy to po raz pierwszy zapuścili się w te rejony. W 1830 r. przybył tu lud Kwenów, wywodzący się z Finlandii. Z czasem zaczęli intensywnie handlować z rosyjskimi Pomorcami.

Norweskie Vadso nocą www.szlakiempodrozy.plNorweskie Vadso nocą; źródło: Flickr

Vadso Daleka Północ Norwegii www.szlakiempodrozy.plVadso Daleka Północ Norwegii; źródło: Flickr

Centralne miejskie muzeum na ul. Grensen 1 nie jest typową placówka kulturalną. Zbiory przechowywane są bowiem w kilku filiach m.in. Zagrodzie Tuomainen (Tuomainengardem, na Slettengaten 21) – będących domkami rodziny Kvam z l.40 XIX w.; domu handlowym Esbensengarden na Hvistendahlsgate 31 – budynku z 1850 r. Zreszta i sama placówka muzealna jest wiekowa, otwarta w 1894 r. skupiała się na eksponowaniu obiektów z zakresu historii naturalnej. Obecnie, już jako muzeum miejskie pozwala zagłębić się w przeszłość Vardø naznaczoną m.in. istnieniem wioski rybackiej, kresem II wojny, czy też wspomnianym już polowaniem na czarownice.

Nie mniej ciekawa jest wizyta w Przetwórni Ryb Kjeldsen (Kjeldsenbruket) – z tłocznią oleju z wątroby dorsza i rybackimi szopami.

Ruija Kwen Museum, zajmuje dwa budynki: Tuoainengarden to typowe domostwo w fińskim stylu, jakie stawiali tu tamtejsi imigranci. Espengarden to dom majętnych mieszczan z 1840 r.

Jako, że swego czasu w Vadso spłonął kościół wierni w 1958 r. wybudowali nowy, kształtem nawiązujący do góry lodowej. Przed nim stoi kamień na którym widać podpis króla Norwegii Olafa V, prezydenta Findlanii Kekkonene i króla Szwecji Karola Gustawa, którzy byli tu w 1977 r. na ceremonii osłonięcia Innavandrermonumentet – pomnika Imigrantów (Finów przybyłych tu za lepszym życiem w XIX w.)

“Luftskipmasta – to maszt na wyspie Vadsoya, która służyła zdobywcom bieguna północnego do cumowania sterowców. Jako pierwsi skorzystali a niego członkowie ekspedycji Amundsena i Umberta Nobile w 1926 r., którzy właśnie sterowcem przelecieli nad biegunem na Alaskę.”

W Nesseby warto zaś zerknąć na mały drewniany kościół z 1858 r., oraz najstarszą w półwyspie chatę z bali zbudowaną w 1700 r. Prócz tego warto odwieźć historyczne miejsca; odnalezione przez archeologów groby i miejsca ofiarne dowiodły, że ludzie żyli tu już ok. 9000 r p.n.e.

Kościół w Nesseby w zimowej scenerii www.szlakiempodrozy.plKościół w Nesseby w zimowej scenerii; źródło: Flickr

Vardo położone na małej wyspie, połączone jest podmorskim tunelem z półwyspem Varanger. Jako jedyna miejscowość w Norwegii leży już w arktycznej strefie klimatycznej.

Panorama Vardo w Norwegii Przylądek Północny www.szlakiempodrozy.plPanorama Vardo w Norwegii; źródło: Flickr

Nabrzeże Vardo Norwegia Przylądek Północny www.szlakiempodrozy.plNabrzeże Vardo Norwegia; źródło: Flickr

Miejscówka polecana jest zgłasza amatorom wojskowości. Tutejsza Vardøhus Fästning jest najdalej wysuniętą na północ twierdzą świecie. Ale, to co stoi dziś jet trzecią konstrukcją w tym miejscu, wzniesioną w 1738 r. i ma kształt ośmioramiennej gwiazdy. Zbudowana na rozkaz króla Christiana IV nigdy nie została zaatakowana przez wrogów, co pozwoliło jej przetrwać w oryginalnym stanie.

Vardøhus Fästning - Twierdza w Vardo Przylądek Północny Norwegia www.szlakiempodrozy.plVardøhus Fästning – Twierdza w Vardo Norwegia; źródło: Flickr

Kościół w Vardo www.szlakiempodrozy.plKościół w Vardo; źródło: Flickr

Jak i w innych miejscowościach tu także nie patyczkowano się z kobietami uznanymi za czarownice. Jako, że ziemie te przez Kościół dawniej uznawane były za siedlisko szatana w XVII w. zaczęto na nie polować W efekcie między 1598, a 1693 r. w Vardo spalono na stosie aż 91 kobiet, większość z ludu Saamów. Dziś w miejscu ustawiania stosu stroi pomnik upamiętniający ofiary.

Neide, mała miejscowość, przy granicy z Finlandią, słynie z doskonałych warunków dla wędkarzy, łowiących w rzece Neidenelva. Miasteczko uznawane jest za centrum norweskich Saamów. W miasteczku zobaczyć można jedyny kościół prawosławny do którego uczęszczają Saamowie Skolle. Tworząca go de facto kaplica sięga przeszłością do 1565 r.!”

Kirkenes, czyli centrum regionu

Sor-Varanger stanowi najdalej na północ wysunięty punkt regiony Finnmark. Zresztą od samego początku miejscowi ludzie nie mieli łatwego życia. Teren wciśnięty między Rosję, Szwecję i Finlandię implikował fakt płacenia podatku… wszystkim trzem krajom. Wszystko zmieniło wyznaczenie tu granicy w w 1826 r., która jednak nijak nie przystawała do miejscowych podziałów. To zaś stało się zaczynem… zmiany wyznania. Należąc dotąd do prawosławnego kościoła rosyjskiego Lapończycy z dnia na dzień, musieli odnaleźć się w społeczności luteranów.

3,5 tyś Kirkenes stanowi zaś stolicę regionu, która w w czasie II wojny przez swe położenie była najczęściej bombardowaną okolicą Norwegii. Życie na specyficznej granicy dokumentuje dziś do Muzeum Granicy (Grenselandmuseum) – ukazujące życie rozmaitych ludów: Saamów, Norwegów, Finów i Rosjan na tym obszarze.

Kirkenes Przylądek Północny Norwegia www.szlakiempodrozy.pl

Kirkenes; źródło: Flickr

Na samej granicy z Rosją postawiono niegdyś pomnik poświęcony żołnierzom Armii Czerwonej, którzy wyzwolili miasto w 1944 r.

Po wojnie odbudowywane miasteczko stało się typowo przemysłowa okolica znaną z działających tu kopalń. Dające zyski zakłady wniosły spore wiano, finansując de facto odbudowę kraju. Ale w 1996 r. branża upadła.

 

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments