Zabytki militarne www.szlakiempodrozy.pl

Forty St. Kitts i Nevis – forty Charles i twierdza Brimstone Hill

O dwie karaibskie wyspy, tworzące dziś jedno państwo – St. Kitts i Nevis, toczono dawniej nianie spory. Ich wspomnieniem do dziś pozostają, mające status zabytków militarnych, forty Charles oraz twierdza Brimstone Hill.

Fort Charles na wyspie St. Kitts

Brytyjska obecność na położonych na Karaibach wysepkach , które skądinąd stanowiły przez 87 lat, część tzw. Brytyjskich Wysp Podwietrznych musiała mieć swoje odzwierciedlanie w budowanych tutaj elementach obronnych.

Miejsce w którym dziś rozpościerają się pozostałości Fortu Charles, funkcjonowało jako obiekt o stricte wojskowym charakterze w 1666 r. kiedy żołnierze służyli tu w ramach skromnego posterunku. Z czasem Brytyjczycy uznali, iż fortyfikacje trzeba wzmocnić. Nadejście 1674 r. rozpoczęło więc ambitny plan wzniesienia okazałego, jak na tutejsze warunki Fortu Charles. A

głównym zadaniem stacjonujących wkrótce w nim żołnierzy, było oczywiście zatrzymanie statków zbliżających się do Sandy Point Road, gdzie mieścił się główny port handlowy wyspy.

Swą nazwę zaczerpnął od urodzonego w 1630 r. późniejszego króla Charlesa II Stuarta (Karola II). To właśnie wyłożył sporą jak na ówczesne warunki kwotę 500 funtów, ratując tym samym miejscowe brytyjskie plantacje trzciny cukrowej. Zajmujący 16 996 m2 fort otoczono rowem obronnym, który zaczął pełnić swa rolę w końcówce l. 80 w. Ale opóźnienie były spore… Kolejne pięć koniecznych bastionów stawiano jeszcze s l. 20 XVIII w. wykorzystując do tego pracujących na plantacji pracowników.

W 1690 r., u wybrzeży niewielkiej wysepki, zjawili się wojujący z Anglikami o panowanie nad Karaibami Francuzi. Udany, jak się okazało atak, pozwolił im w ciągu 6 tygodni zająć fort którego, bez powodzenia bronił Thomas Hill z podległym mu 400 os. oddziałem.

Ale brytyjskie wojsko odpowiedziało na ową działanie wzniesieniem nowej twierdzy Brimstone Hill. I to właśnie z niej prowadząc ostrzał artyleryjski odbili fort Charles, niszcząc jednakże wiele jego zabudowań.

Po odbiciu wyspy z francuskich rąk, Brytyjczycy uznali, że nieco sfatygowany fort należy obudować Osobiście czuwał na tym, angielski gubernator Thomasa Hilla, sprawujący tutaj władzę w l. 1682–1697.

Kolejne lata naznaczone znacząca rozbudową pozwoliły w 1724 r. cieszyć się aż 27 działami. A ich liczna wzrosła jeszcze do 1736 r. do 40! Wkrótce powstał okazały kompleks w którym powstały:

  • magazyn
  • wartownia
  • baraki i kwatery oficerskie
  • więzienie
  • arsenał
  • kamienna kuchnia z dwoma piecami

W 1779 r. dowódcy wyszli inicjatywą wzniesienia nie tylko szpitala, ale także stolarni i kuźni, co znaczący miało wpłynąć na komfort ich życia. Mogący pomieścić od od 30 do 1000 żołnierzy fort wciąż działał.

W 1838 r. wyspa St. Kitts straciła większość ze swych fortyfikacji. Zmiany w charakterze prowadzenia wojen i nikłe zainteresowanie północno-amerykańską wysepką sprawiły, że członkowie ostatniego stacjonującego tu oddziału żołnierzy przemykali po wnętrzach Fortu Charles w 1854 r. Opuszczone budynki w 1890 r. postanowiono jednak zaadoptować jako schronisko dla biednych, przytułek dla psychicznie chorych, a wreszcie szpital o dla chorujących na trąd

Ten ostatni zmaterializował się tutaj jednak dopiero w 1890 r. co naniosła poważne zmiany w strukturze obszaru całego terenu fortu. Wydzielone części na administrację, kantynę, oddzielnie pokoje dla damskiej i męskiej części pacjentów. Aby sprawnie ogarnąć prace, za budulec posłużyły prefabrykaty importowane ze Stanów Zjednoczonych. Ogrodzony teren wyposażono w poletka na który uprawiano warzywa i kwiaty.

Ale rozwój medycyny postępował. Nowe leki na trąd sprawiły iż tego typu ośrodki odchodziły do lamusa. Ostatecznie puste już jakiś czas pomieszczania zostały zamknięta 1996 r. Z czasem fort zaczęła porastać tropikalna roślinność, będące emanacją zaniedbanego dawnej chwały. Obecnie pieczę nad nim trzyma St. Christopher National Trust, działająca pod postacią organizacji Brimstone Hill Society and National Park.

Park Narodowy z twierdzą – Brimstone Hill Fortress

Prawdziwą perełką wyspy St Kittis jest jednak twierdza znajdująca się na szczycie jednego ze stromych wzgórz wyspy St. Kitts.

Podobnie jak i we wcześniejszym przypadku tak i tutaj swój udział w jej powstaniu mieli budowniczy i żołnierze ze Zjednoczonego Królestwa. Z ta jednak różnicą, że w przeciwieństwie do innych tu prym w jego obsłudze wiedli afrykańscy niewolnicy.

Zespół fortyfikacji został zbudowany na Brimstone Hill – bardzo stromo opadającym wzgórzu położonym blisko morza na zachodnim wybrzeżu St. Kitts, swe źródło na we francuskim ataku na zajęte wcześniej przez Brytyjczyków ziemie. Oto bowiem w 1689 r. francuski administrator kolonialny, Jean-Baptiste du Casse rozkazał ustawić okazałe działa mając nadzieję, na wygranie tym samym starcia określanego mianem wojny 9-letniej, podczas której to celem było zdobycie Fortu Charles. Któż przypuszczał, że prace nad jej stawieniem prowadzone będą, z przerwami, ponad 100 lat…

Twierdza Brimstone Hill St. Kitts www.szlakiempodrozy.pl

Twierdza Brimstone Hill St. Kitts; źródło: Flickr

Ale Anglicy byli nie w ciemię bici. Doskonale znający się na taktyce wojskowej… odpowiedzieli rok później tym samym, doprowadzając w konsekwencji do odbicia wyspy, pod rozkazami sir Christophera Codringtona. Wkrótce potem wzgórze zmienili w fortecę, której iście spektakularnym elementem było ogromne 24-funtowe działo.

Fort Brimstone Hill został uznany za obiekt unikalnym na skale światową, czemu dowodzi wpisanie go na prestiżowa Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.”

Trudność zdobycia twierdzy doprowadziła do tego, że w l.80 XVIII zaczęła być ona zwana nie inaczej jak ”Gibraltarem Karaibów”.

11 stycznia 1782 r. Francuzi pod dowództwem Françoisa Josepha Paula de Grasse’a i Françoisa Claude’a Amour, markiza de Bouillé, rozpoczęli oblężenie fortu. Mimo zdobycia wspomnianego Fortu Charles obrońcy Brimstone Hill trzymali się dzielnie.

Brytyjczycy pod komendą adm. Hood’a ostatecznie poddali się dopiero po miesiącu, kiedy zostali kompletnie odcięci od możliwości pomocy. Traf chciał, iż fort Brimstone Hill trafił się im razem z wyspą, która zajęli na mocy traktatu paryskiego z 1783 r.

Pozostałosci twierdzy Brimstone Hill na wyspie St. Kitts www.szlakiempodrozy.pl

Pozostałości twierdzy Brimstone Hill na wyspie St. Kitts; źródło: Wikipedia

Będąc panami na swych włościach władze brytyjskie nie szczędziły środków na rozbudowę tutejszych fortyfikacji. A skuteczności ich działań dowodzi fakt, iż już nigdy w swej historii nie oddali panowania nad nim w obce ręce. I to pomimo francuskiego szturmu z 1806 r.

W 1853 r. brytyjscy żołnierz otrzymali jednak rozkaz opuszczenia fortu. Kwestią czasu było to, kiedy jego mury zaczyna się rozpadać…

Dwukrotnie w swojej historii, w 1711 i 1731 r. fort został dość poważnie uszkodzony. Za kazdym ramek winna była… burza. Uderzenia pioruna w magazyn z prochem doprowadziły wówczas do wielkiej eksplozji.”

Ratowanie od całkowitego zapomnienia zabytków o statusie militarnym rozpoczęto na wyspie dopiero wraz z nadejściem XX w. Sporo jednak czasu opłynęło, nim w 1973 r. władze Wielkiej Brytanii, a konkretnie sam książę Karol na powrót otwarli odnowiony kompleks. Ale jak sie okazało nie była to najważniejsza uroczystość, jaka miała tu miejsce. W 1985 r. na królowa Elżbieta II, która odsłoniła tablicę pamiątkową zamontowana po tym jak miejsce to otrzymało status Parku Narodowego.

Armaty w Brimstone Hill Fortress St. Kitts www.szlakiempodrozy.pl

Armaty w Brimstone Hill Fortress St. Kitts; źródło: Wikipedia

Starania o uczynienie z fortu Brimstone Hill miejsca o wyjątkowym charakterze zwieńczyło wpisanie go w 1999 r. na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Dziś otwarte dla miłośników zabytków militarnych pozostaje Cytadela Fort George, na terenie której z pompą uruchomiono Muzeum Fortu George. Teren kompleksu wypełnia także tzw. Bastion Magazynów, który do dziś nosi ślady francuskiego ataki z 1782 r.

Warto tutaj zobaczyć także:

  • ruiny Królewskiej Kwatery Inżynierów
  • ruiny Kwater Oficerów Artylerii, Kwatery Oficerów Piechoty
  • Bastion Orillon

Ciekawskich zapraszam na oficjalna stronę obiektu Brimstone Hill Fortress.

Fort Charles na wyspie Nevis

Sąsiadująca z St. Kitt wyspa Nevis także doczekała się punktu obronnego. I co ciekawe nazwanego dokładnie tak samo.

Gdy w l. 30 XVII w. zabrano się do stawiania punktów obronnych na szczycie skalistego punktu na południowym krańcu Gallows Bay, w okolicy Charlestown. Chcąc chronić miejscowy port, nie bawiono się w półśrodki.

Dzięki temu wkrótce na wyspie Nevis słychać było typowe odgłosy budowy. Montowanie 26 armat oraz rzeszy mniejszych stanowisk, z którym można było prowadzić akcję ostrzeliwania wrogów miało jeden zasadniczy cel.

Miejscowi nie byli głupcami. Wiedzieli, jak wielką chrapkę na ładunki zawierające tony cukru będą mieli wrogowie, zważywszy na fakt, iż właśnie ta maleńka wysepka była prawdziwym hegemonem handlu białymi, słodkimi ziarenkami.

Fort Charles na wyspie Nevis www.szlakiempodrozy.pl

Fort Charles na wyspie Nevis; źródło: Wikipedia

Nadszedł 1 kwietnia 1706 r. i francuskie siły, którymi dowodził Pierre Le Moyne d’Iberville, ochoczo rozpoczęły trwające ponad 20 dno napady rabunkowe, połączone z kompletną dewastacją obszaru i wzięciem do niewoli miejscowych.

Zabudowania Fortu Charles zostały otoczone, a z okrętów na ląd wylały się tłumy żądnych bogactw żołnierzy. Pierwsze zadanie? Unieruchomić armaty, mogący stwarzać zagrożenie dla kolejnych francuskich statków.

Huk wystrzałów słyszalny był tu także o okresie starcia francuskiego dowódcy admirała François Josepha Paul dea Grasse’a, który ruszył ze swoją świta na Karaiby. Widząc jak wielką przewagę maja najeźdźcy, miejscowi odstąpili od obrony. Tak rozpoczął się okras oblężenia położonego na wyspach innego z fortów – Brimstone Hill.

W Fort Charles rozgościli się tymczasem członkowie francuskiego, wspomagając swą armię udostępnieniem zlokalizowanych przeciw Brytyjczykom.

Francuskie zwycięstwo okazało się jednak nieistotne. Wkrótce na mocy Traktatu Pokojowego kończącego wojnę w Ameryce Połyskliwej Saint Kitts stało się ziemią brytyjską. Ale to nie znaczący, że ataki na Nevis ustały. Szalejący w Europie Napoleon Bonaparte i wysłał bowiem na Karaiby swego młodego brata. Jérôme Bonaparte , jak się okazało był mniej sprawmy dowódca, czego dwojgiem przegrane bitwy o Nevis w w 1805 i 1806 r.

Armata w Fort Charles Nevis www.szlakiempodrozy.pl

Armata w Fort Charles Nevis; źródło: Wikipedia

Podobnie jak w przypadku forty na sąsiedniej wyspie i tutaj na Nevis wojskowe fortyfikacje nie wytrzymała próby czasu. Opuszczone w 1854 r. zaczęła zarastać zieleń. Tylko tu i ówdzie, pomiędzy krzakami natkać się można na pozostałości starych armat i murów w których niegdyś mieściła się prochownia. Gdzieniegdzie z ziemi wychodzą cząstki wysokiego na 3 m muru oporowego, w którym niegdyś roiło się od otworów strzelniczych.

Fort Lytton reklama www.szlakiempodrozy.pl

 

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments