Amelia Earhart www.szlakiempodrozy.pl

Amelia Earhart

W końcówce tego samego roku załoga „USS Bushnell” wizytując wyspę odnalazła skrzynkę nawigacyjną z sekstantem. Zorganizowane później poszukiwania doprowadziły ekipę w miejsce w którym odnaleziono znaleziono but, pudełko z sekstantem produkcji amerykańskiej oraz butelkę ulubionego likieru Erhardt. Tyle, że oględziny skrzynki z sekstantem także wykluczyły, iż były własnością Amelii.

Najbardziej makabrycznym widokiem były jednak kości… Problem w tym, że w 1940 r. podczas ich badania uznano, że należały do mężczyzny. Rozwój technologii i ponownie zbadania kości przez antropologów w 2018 r. dały całkiem odmienne wyniki. Wątłe ślady wskazują więc na to, że Amelia Erhard zmarła właśnie na niezamieszkanej wówczas od czterech dekad wyspie Gardner, zwanej przez Japończyków Nikumaroro, a dziś leżącej w granicach Kiribati.

Zaangażowana w sprawę w 1988 r. Międzynarodowa Grupa ds. Odzyskiwania Statków Historycznych (TIGHAR) aż dziesięciokrotnie organizowała wyprawy na wyspę Gardner mające znaleźć odpowiedź na pytanie: co przydarzyło się Amelii Earhart? Tak powstała hipoteza o wylądowaniu w pobliżu tego małego skrawku lądu, czymu dowodzić miało zdjęcia z rzekomo wystającą z wody częścią samolotu. Mimo tego ponawiane stale eskapady badawcze w latach: 2007, 2010, 2012 i 2017 pozwoliły odnieść wrażenie, że w część odnalezionych przedmiotów stanowią obcas buta Earhart oraz element aluminiowego panelu samolotu.

Szczegółowe badania w 2018 r. prowadzone przez antropologa z USA Richarda Jantza dowiodły, że znalezione szczątki w 99% pasują do kości kobiety o posturze Earhart. Ale jak to bywa przy tego typu słynnych sprawach inni mieli inną wizję. Co więcej przeprowadzone w 2019 r. badanie zrekonstruowanej z kości czaszki, które rzekomo należą do tych odkrytych podczas poszukiwań w Gallagher, nie wykazało, aby należała ona do Amelii Earhart. Choć i tu przyznano, że badania są niejednoznaczne. W sierpniu 2019 r. swój projekt poszukiwawczy uruchomił Robert Ballard, a więc znalazca samego wraku „Titanica”. Angażując się w poszukiwania samolotu w obrębie Nikumaroro. Dysponując najnowocześniejszym sprzętem niestety nie doszukał sięć szkieletu samolotu.

W 2009 r. historia życia Amelii Earhart, została przeniesiona na ekran. Tytułową rolę w filmie fabularnym zagrała Hilary Swank.”

Inna teoria głosi, że Earhart i Noonan zostali schwytani przez japońskie wojsko, po tym jak wpadli w ich terytorium Morza Południowego. Amerykański korespondent stacji telewizyjnej CBS w 1966 r. zawarł w swej książce wizją wedle której Earhart i Noonan zostali aresztowani i zamordowani przez Japończyków po tym, jak ich statek rozbił się o ziemię na wyspie Saipan. W 1990 r. podejrzenia spotęgował wywiad z mieszkanką wyspy, która pomoc na własne oczy widziała egzekucją jaka na Earharta i Noonanie wykonali japońscy żołnierze.

Inna opcja, już z pogranicza fantastyki zakłada, iż pojmaną Amelię zmuszono do prowadzenia audycji radiowych w języku angielskim, które realizowało japońskie radio. Działające w ramach tzw. Tokio Rose anglojęzyczni nadawcy mieli ponoć wykorzystać więziona Amelię jako spikerkę.

A co jeśli Earhart i Noonan zawrócili podczas lotu? Taka sugestia pojawiała się w 1990 r. Wówczas to australijski weteran wojenny Donald Angwin zwrócił się do specjalistów o zbadanie wraku samolotu, który zobaczył… w kwietniu 1945 r. na południowy zachód od miasta Rabaul na wyspie Nowa Brytania w Papui Nowej-Gwinei. Problem w tym, że sporządzona wówczas mapa nie doprowadziła poszukiwaczy do wraku.

Amelia Earhart - latająca kobieta www.szlakiempodrozy.pl

Amelia Earhart; źródło: Flickr

Amelia, czyli kobieta

Choć emancypacja kobiet gwałtownie postępowała w zasadzie już od XVIII w., wyczyn Amelii Earhart zapisał się w historii dążeń do równouprawnienia płci złotymi zgłoskami. Przeświadczenie o zmianie postrzegania roli kobiet w społeczeństwo wyraziła choćby tym zdaniem: „Wierzę, że dziewczyny powinny (…) poprzez doświadczenie zorientować się, czym chcą się zająć. Próbuję (…) uświadomić im, że jest równie ważne zapewnić pracę mężczyznom jak kobietom, ponieważ mają taką samą potrzebę mentalnych bodźców, poczucia spełnienia i finansowej niezależności.”2

Kiedy indziej wyrażając swoją opinię i tłumacząc dążenia do zrównania roli kobiet i mężczyzn wypaliła: „Znam wielu chłopców, którzy powinni piec ciasta, i wiele dziewcząt, które sprawdziłyby się o wiele lepiej przy zajęciach technicznych. Nie ma powodu, dla którego kobieta miałaby nie zajmować wysokiej pozycji w lotnictwie. Pod warunkiem, że pokona uprzedzenia i wykaże się umiejętnościami.”3

Pozostawiła po sobie puściznę, którą do dziś stara się realizować organizacja „Ninety-Nines”. Powstała dzięki dążeniom Amelii Earhart w 1929 r. przyjęła pod swe skrzydła pilotki z różnych części świata.

Model samolotu Amelii Earhart Lockheed Vega www.szlakiempodrozy.pl

Model samolotu Amelii Earhart Lockheed Vega; źródło: Flickr

Wybrane rekordy Amelii Earhart:

  • Światowy rekord wysokości kobiet: 14000 stóp (1922)
  • Pierwsza kobieta, która przeleciała samolotem nad Atlantykiem (1928)
  • Rekord prędkości na 100 km z 500 funtowym ładunkiem (1931)
  • Pierwsza kobieta siedząca za sterami wiatrakowca (1931)
  • Rekord wysokości osiągnięty wiatrakowcem – 18415 stóp (1931)
  • Pierwsza kobieta, która wiatrakowcem przekroczyła granicę Stanów Zjednoczonych (1931)
  • Pierwsza kobieta, która samotnie latała samolotem nad Oceanem Atlantyckim (1932)
  • Pierwsza osoba, która dwukrotnie miała okazję przeleciała nad Atlantykiem (1932)
  • Pierwsza kobieta, która bez międzylądowania konała trasę między wybrzeżami Stanów Zjednoczonych (1933)
  • Rekord prędkości międzykontynentalnej osiągnięty przez kobietę (1933)
  • Pierwsza osoba na świecie, która pokonała samolotem trasę z Honolulu do Oakland (1935)
  • Pierwszy lot na trasie Los Angeles – Mexico City (1935)
  • Pierwsza osoba, która bez międzylądowania samotnie pokonała odcinek łączący Mexico City i Newark (1935)
  • Rekord prędkości lotu osiągnięty na linii wschód-zachód z Oakland w Kalifornii do Honolulu (1937)
  • Pierwsza osoba, która samotnie pokonała trasę znad Morza Czerwonego do pakistańskiego Karaczi (1937)

1 wysokieobcasy.pl, 27 lutego 2010

2 Lidia Pańków, Latam lepiej niż myję naczynia, wysokieobcasy.pl, 2 marca 2010

3 Lidia Pańków, Latam lepiej niż myję naczynia, wysokieobcasy.pl, 2 marca 2010

Hanoi reklama Szlakiem Podróży

0 0 vote
Article Rating
Subscribe
Powiadom o
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments