Alajuela Kostaryka www.szlakiempodrozy.pl

Alajuela. Kostaryka na co dzień.

Gdzieś tam daleko w środkowej części Ameryki pełni jest małych miasteczek, które za nic w świecie nie mogą dorównać najpopularniejszym kierunkom. Niedostrzeżonych, a może zapomnianych. Tymczasem choćby kostarykańska Alajuela, choć mała może zauroczyć.

Alajuela jest miastem magicznie przenoszącym w XIX. w. Jak? Wystarczy wejść w granice centrum, by przekonać się, że połączone bulwarami obiekty idealnie nadają się do spędzania tu czasu. Ok 160 tyś miasto, w Mesecie Centralnej na początku XVIII w. okazało się idealnym miejscem, by na jego ziemiach hodować bydło, a na ranczu nieopodal rzeki La Lajuela pojawiło się szybko 400 koni, 200 szt bydła i muły.

Pierwszym dowodem na potwierdzenie tego stwierdzenia jest bez wątpienia Parque Central. W 1890 r. główny miejski plac przeszedł spore zmiany. Istniejący dotąd od 1783 r. pierwszy miejski targ ustąpił miejsca bardziej okazałemu miejscu. Poprowadzone do niego ulice kończą się w zadrzewionym miejscu wyłożonym kostką. Pośrodku niego szumi fontanna, z ośmiokątnym basenem przywieziona specjalnie z Anglii. Na okolicznych drzewach mango uwielbiają przesiadywać leniwce, które chyba tak jak ludzie ciesze się widokiem skwery, który okalają najważniejsze zabudowania miasta.

Pierwszy ratusz miejski wzniesiono w Alajueli w 1813 r. W końcówce tego samego roku ówczesna dzielnica La Lajuela zyskała prawa miejskie. Początkowo w papierach widniała pod nazwą Villa Hermosa, z czasem San Juan Nepomuceno de Alajuela. Ostatecznie w 1824 r. postanowiona ja skrócić, i odtąd miasto zwane jest po prostu Alajuela. W 1914 r. na teenie Parque Central oddano do użytku stary ratusz. Ale w 1990 r. trzęsąca się ziemia obróciła go w zgliszcza. Odbudowany stał się siedzibą Centrum Kultury Alajuelense. Ale nie na długo, w 2009 r. ruchy tektoniczne znów dały o się znać, i ponownie trzeba było dokonać naprawy. Obecnie spotykają wsie w nim różnego rodzaju artyści, urządzając swe warsztaty dla sporej grupy zainteresowanych miejscowych.

Centrum Kultury Alajuelense Ajaluela Kostaryka www.szlakiempodrozy.plCentrum Kultury Alajuelense ; źródło: si.cultura.cr

Historia nade wszystko

Sąsiadujące z nim od lewej Muzeum Historii Kultury im. Juana Santamaríi utworzone w 1974 r. zajmuje neoklasyczny budynek Cuartel de Armas. Choć pierwotnie, powstał w latach 1907-1911 jako pałac miejski, pełnił rolę fortu i garnizonu dla wojska. Gdy w 1958 r w Kostaryce zlikwidowano wojsko fort zyskał status więzienia. Przed gmachem zwanym tu Old Arms Barracks rozciąga się pl. Tomás Guardia, który utworzono w miejscu dawnego domu byłego prezydenta Republiki, czego dowodzą widoczne na nim rzeźby – w tym jego posąg.

Muzeum Historii Kultury im. Juana Santamaríi www.szlakiempodrozy.pl

Muzeum Historii Kultury im. Juana Santamaríi; źródło: Flickr

Dziś wystawiane są tu dokumenty nawiązujące do przeszłości państwa w tym dokumenty ukazujące genealogię rodów mających wpływ na rozwój kraju, liczne działa sztuki oraz multum książek, czasopism i gazet. Jest tu nawet armata, a przestronne sale wypełnione są takę sztucerami, odzieżą żołnierzy walczących o niepodległość kraju.

Przez lata miejscowi byli ludźmi bardzo zaangażowanymi politycznie. Efektem tego w mieście dochodziło do wielu ważnych wydarzeń, mających historyczne znaczenia. Najważniejszym jest bodaj przyjście tutaj na świat Juana Santamarii, który doprowadził do opuszczenia miasta przez korsarzy w 1856 r. O tej postaci przypomina dziś Museu Juan Santamaria, zlokalizowane w dawnych murach więzienia, niedaleko parku.

Miejscowi dumni są nie tylko z pochodzenia stąd Santamarii ale i swej pogody. Uwielbiają podkreślać że tutejszy klimat jest wyjątkowy, a temp. Sięgające śr 23–26 stopni C i niska wilgotność sprawie, że żyje się tu bardzo przyjemnie.

Gdy w 1748 r. gdy władze kościelne w osobie bp. Isidro Bullóna y Figuero’i rozkazały mieszkańcom przenieść się do Villa Vieja (Heredia), ci strasznie się oburzyli. Stale będąc szykanowani przez kościół w 1782 r. się rzucili się do czegoś na wzór kaplicy, która zlokalizowano w domu Don Dionysius Oconitrillo. Tak gdy na placu, wówczas jeszcze w specjalnie urządzonej w zwykłej szopie zgromadzili się wierni na pierwszej mszy świętej w nowej osadzie. Wówczas będąca jeszcze częścią zwykłego domu służyła latami wiernym gromadzącym się tu na mszach i nabożeństwach Ale w 1854 r. zjawił się tu Gustavo Casallini tworząc plany nowej świątyni. Niestety niesprzyjające warunki historyczne spowodowały, że uroczyste poświęcenie katedry Nuestra Señora del Pilar nastąpiło dopiero 22 grudnia 1863 r.

Stojącą ledwie 30 m dalej od dawnej szopy katedra, w 1888 r. pokryto czerwoną kopułą. Proste drewniane ławki ustawione w długich dwóch rzędach sprawiają, że można z łatwością przyschnąłeś i rozkoszować się wspaniałymi freskami na półokrągłym, odmalowanym na błękotno suficie. Stojący na niewielkim obitym na czerwono, podwyższeniu niewielki ołtarz sprawia wrażenie nieprzystającego do okazałej świątyni, która w 1922 r. zyskała miano katedry. Po II wojnie światowej urządzono wielką przebudowę, zakończona dopiero po niecałych dwóch dekadach. W 2010 r. pokryto ją nowymi freskami. W środku nawy głównej pochowano serce byłych prezydentów Tomása Guardii i byłego prezydenta Leóna Corteza.

Katedra Nuestra Señora del Pilar Alajuela Kostaryka www.szlakiempodrozy.plKatedra Nuestra Señora del Pilar Alajuela Kostaryka; źródło: Flickr

Wiodąca z głównego placu na południe Calle 2 Obispo Tristan wiedzie ku parkowi Juan Santamaría. Na placu z placem na którym widać posąg bohatera narodowego, wykonany przez francuskiego artystę z naniesionymi płaskorzeźbami. Otwarty w 1901 r. zieleniec ściąga wielkim muralem ukazującym sceny z bitwy pod Rivas autorstwa, autorstwa Carlosa Aguilara. Ale dzieci i tak zawsze obierają na cel stojąca przed pomnikiem armatę…

Mural w parku Juana Santamarii Alajuela www.szlakiempodrozy.plMural w parku Juana Santamarii; źródło: Flickr

Parkowa instalacja Alajuela Costa Rica www.szlakiempodrozy.plParkowa instalacja Alajuela; źródło: Flickr

Napis na każdym zdjęciu

Przed przybyciem do Nowego Świata Kolumba ziemie te stanowiły miejsce życia poddanych królestwa Huetar. Hiszpanie skierowali wzrok na ów obszar ok. 1650 r. i natychmiast urządzając tu osadę. Miejscowe plemiona dzielnie walczyły z hiszpańskimi konkwistadorami pod wodzą Garabito, po tym jak pierwszy człowiek ze Starego Kontynentu Juan de Cavallón y Arboleda wpierw budując Castillo de Garcimuñoz, rozpoczął podbijanie terenów. Czego nie udało się konkwistadorom dokonać militarnie, wykonała za nich… natura. Nieodpornych na nowe zarazki tubylców zdziesiątkowały choroby, których zarazki przywieźli Hiszpanie.

Tak.. Przyjaźniej teraz jest bardziej optymistycznie. Szczególnie, ze akurat parków w Alajueli jest pod dostatkiem. Wystarczy się obrócić, przejść na drugą stronę ulicy i już wita park Calián Vargas. Tu także widać kolejną artystyczną instalację. Tym razem przyjęła formę czerwonych liter ułożonych w napis „Alajuela” otoczonych rzeźbami i tablicami pamiątkowymi.

Napis w parku Calián Vargas Kostaryka www.szlakiempodrozy.plNapis w parku Calián Vargas; źródło: Flickr

Stojący w rogu żółta, niepozorna bryła byłaby pewnie jedną z ostatnich rzeczy, na jaką zwraca się tu uwagę, gdyby nie biały napis na elewacji głoszący ”Teatro Municipal”. Teatr Miejski z fasadą projektu José María Barrantesa ozdobiony stylem art deco i neokolonialnymi wpływami z Kostaryki może robi większe wrażenie w środku. Bo na zewnątrz… szału nie ma. Ale za to warto przejść się prowadzącym doń bulwarem Carlosa Luisa Fallas.

Teatro Municipal Alajuela www.szlakiempodrozy.plTeatro Municipal Alajuela; źródło: Flickr

Znacznie lepiej niż teatr prezentuje się ukończone w 1940 r. sanktuarium Czarnego Chrystusa w Esquipulas – Iglesia de la Agonía. Mozaikowa podłoga wypełniona pd wejścia rzędami brązowych ławek prowadzi wprost pod drewniany ołtarz. Przechadzając się główną nawą w oczy rzucają się dwa wielkie, zdobiące ściany obrazy.

Iglesia de la Agonía Alajuela Kostaryka www.szlakiempodrozy.plIglesia de la Agonía Alajuela Kostaryka; źródło: Flickr

W połowie XIX w. gdy w mieście ruszyło wypalanie ziaren kawy, pozwoliło to miejscowej społeczności nie tylko rozwinąć się gospodarczo, ale i miało wpływ na miejscową kulturę i strukturę społeczną. Tak wykształciła się uprzywilejowana grupa sytuowana znacznie wyżej niż niezamożni chłopi. W między czasie miasto się jednak zmieniało. Rozrost miasta sprawił, że zaczęto wytyczać tu dzielnice. Powstało więc ich pięć: Targuaz, Puás, Ciruelas, La Lajuela i Rio Grande.

“Gospodarczo miasto rozwinęło się w końcówce XIX stulecie. Zaczęły działać tu fabryki: obuwia, mydeł i inne przemysłowe ośrodek. W latach 80. w uruchomionej strefie bezcłowej na obrzeżach miasta powstał Saret Industrial Park z fabrykami matryc obróbka metali.”

Kilka kroków od kościoła na rogu przyjrzeć się można Fuente de la Libertad. To szczególne miejscem bowiem niegdyś mieścił się tu dom Juana Santamaríi. Ale a’propos fontanny w 1871 r. miasto dostąpiło zaszczytu dołączenia do linii kolejowej. Za jej przyczynkiem wkrótce miasto wzbogaciło się o koszary wojskowe i więzienie. Z czasem wytyczone wodociągi pozwoliły nie tylko zaopatrzyć w wodę mieszkańców ale i oddać do użytku w 1880 r. park z fontanną. Przechadzając się asfaltowa ulicą trudno uwierzyć, że w 1828 r. tego jeszcze nie było. Niemniej to właśnie wówczas władze miasteczka zaczęli lobbować u rządu o środki na wybrukowanie ulic. Co ciekawe gdy prace ruszyły to miasto budowano także… pod ziemią. Wydrążenie tuneli położyło połączaniu najważniejszych gmachów w mieście: koszary z rezydencją gen Tomása Guardii, starym Instytutem Alajuela i Teatrem Miejskim, oraz starym szpitalem San Rafael z 1883 r.

Niestety jak się okazuje Alajuela nie jest wcale rajem na ziemi. Jest bowiem narajone na częste wstrząsy tektoniczne, jak choćby to ostatnie duże w 2009 o sile wielkość 6,1 w skali Richtera. Jego efektem były osuwiska terenu. Są więc i takie miejsca:

Brzydsze oblicze Alajueli Kostaryka www.szlakiempodrozy.plBrzydsze oblicze Alajueli; źródło: Flickr

Ale przecież wszędzie są, prawda?

Uliczka kostarykańskiej Ajalueli www.szlakiempodrozy.plUliczka kostarykańskiej Ajalueli; źródło: Flickr

Rio de Janeiro Brazylia www.szlakiempodrozy.pl

 

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *