Stanowiska archeologiczne wyrozniajacy szlakiempodrozy.pl

Omańskie Bat i Al-Ajn

Oman nie jest popularnym celem turystycznym. A szkoda, gdyż immanantną cechą tutejszych ziem są pełne historii miejsca, w których i dziś poszukuje się odpowiedzi na wiele pytań natury historycznej. Fakt, iż sięgają czasów epoki brazu, sprawił że okolica stała się areną pieczołowicie przeprowadzanych analiz.

Ta część Półwyspu Arabskiego pełna jest tajemniczych miejsc, z których Bat i Al-Ajn stanowią najbardziej kompletne i świetnie zachowane osiedla i nekropolie powstałe w III tysiącleciu p.n.e. Pomimo erozji i wpływu wiatru szczęścliwie nie uznały większego uszczerbku.

Wykopaliska Bat

Stanowisko archeologiczne w Bat jest dosyć trudne do zlokalizowania. Wśród suchych piasków sypiących w oczy, podczas każdego mocniejszego podmuchu wiatru tutejsze wzniesienia są jednak prawdziwą archeologiczna perełką.

Dziś ledwie rzut kamieniem od „nowoczesna” wioski Bat, w oczy rzucają się świetnie zachowane ruiny kamiennych budowli. Szacuje się, że ich liczba w okresie świetności, oscylowała wokół stu. Gdyby docierając na miejsce, ktoś miał jeszcze wątpliwości czy dobrze trafił rozwiewa je ogrodzenie.

Stanowisko archeologiczne Bat w Omanie

źródło: Flickr

Był 1972 rok kiedy, w położonym około 85 km od najwyższego szczytu w kraju Dżabal Szams Bat, pojawili się duńscy archeolodzy. Skoncentrowali się na poszukiwaniu artefaktów, w tym starym przysiółku, mających wnieść sporo wiedzy o życiu w dawnych czasach. Choć ich obiektem zainteresowania były głównie ludzki szczątki nie trafili na takowe. Stąd powstała koncepcja mówiąca o tym, iż budowle te nie musiały pełnić roli grobowców, a „zwykłych” domostw.

Asumpt do przeprowadzenia rzetelnych badań stanowiło odkrycie na tym terenie pozostałości po jednej z wież, oraz pochodzącego z III wieku p.n.e. cmentarzyska. Dziś wieża wznosząca się na wysokość 10 metrów, ma około 20 metrów średnicy. Nieopodal zauważyć można szczątki domostw budowanych na planie prostokąta.

Wspomniana wieża kryła w sobie ciekawostki – wyroby z ceramiki. I yo właśnie one pozwoliły na nieco dokładniejsze przyporządkowanie znaleziska do okresu pochodzenia tego niezwykłego miejsca. Choć wydaje się, że rozstrzał dat jest spory (obejmuje lata 2595-2465 p.ne.), to przy tego typu odkryciach stanowi o sukcesie pracy archeologów.

Obracam się w drugą dostrzegając tutejsze grobowce. Kopce te liczą około 1000 kwater. Wędrując nieco dalej na wschód moim oczom ukazują się kolejne mogiły. Cechą charakterystyczną jednej z nich jest wystepowanie tylko jedej komory w której składano ciała raczej niewielkiej liczby zmarłych. Co więcej prowadzi do nich tylko jedno wejście.

Stanowisko archeologiczne Bat - Oman

źródło: Flickr

Poruszam się dalej licząc na kolejne niezwykle znaleziks. I oto przee mna materializuja się kolejne grobowce. Te są już jednak inne, znacznie większe. W niektórych zleleźć można dwie komory, ale są także takie w których znaleźć ich można pięć.

Wykopaliska, którgo owocem była gruntowna analiza znalezisk przyczyniło się do stwierdzenia, że ludzie żyli tu przez okres aż 4 tysięcy lat!

Od 1988 roku miejsce zostało wpisane na listę dziedzictwa UNESCO, co bezprzecznie pomogło w umiejętnym eksplorowaniu tego terenu. Do stanowiska Bat zalicza się także położone ledwie 2 kilomentrówm dalej Al-Chutm (Al-Khatm), ale dziś to koniec wędowki po tym miejscu. Pora się przenieśc w inny rejon

Cmentarze Al-Ajn

Tak trafiam do Al-Ain (Al-'Ayn) ulokowanego około 20 kilometrów na wschód od Bat. Kamienne groby także wiele lat były przedmiotem intensywnych działań badaczy. Udało im się odkryć 21 mogił znajdujących się w doskonałym stanie!

Samo stanowisko nie mieści się na jakimś rozległym obszarze. Ale w tym przypadku przecież nie liczy się ilość…

Nekropoloie w Al-ajn na tle góry Jelem Misht

Nekropolie w Al-Ajn na tle góry Jelem Misht; źródło: Flickr

Pojawienie się specjalistów z zakresu historii starożytej rzuciło nieco światła na to, jakie cechy przyjmowały dawne praktyki żałobne. Epoka brązu, w III tysiącleciu p.n.e. pod tym względem charakteryzowała się tworzeniem wież z kamienia dryftowego. Staram się znaleźć dwa konkretne punkty, służące wówczas za „cmentarze”: skaliste wzgórze oraz okolice… tarasów ryżowych.

W czerwcu 2011 Al-Ain dostapiło zaszczytu znanałszy się na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO.

Przypominam sobie, że najstarsze elementy ulokowane na północy przeznaczone były dla niewielkiej grupy zmarłych. Choć w pobliżu znaleźć można i bardziej okazałe grobowce, w których znalało się miejsca na cztery komory.

Zbliżając się do Al-Ain, ktrego nazwa oznacza ni mniej ni więcej jak wiosnę, nie sposób nie zauwazyć rysujacych się na tle wzgórz okrągłych pozostałości.

Po raz kolejny będąc w takich okolicznościach moje mysli krążą po tutejszej przeszłości. Jak to jest, że obiekt zbudowano ustawiając dokładnie przycięte kamienne bryły bez żadnego spoiwa? Ich przetrwanie jawi mi się jako jedna z tajemnic świata. Budulec zaczerpnięto z położonych niedaleko kamieniołomów z których czerpano surowiec do wznoszenia zwykłych budynków. Wszystkie ulokowane są w jedym kompleksie, tuż obok góry Dżabal Miszt (Jebel Misht).

Al ajn - jednokomorowe grobowce, ok 3000 lat p.n.e.

Jednokomorowe grobowce, sprzed ok 3000 lat p.n.e.; źródło: Flickr

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *