Cabot Trail Szlak Cabota Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Cabot Trail

Pleasant Bay

Wioskę zamieszkaną przez ok. 160 osób śmiało można nazwać królestwem hotelików i pensjonatów. Nocujący w nich członkowie wyprawy samochodowej po Cape Breton znają ja głównie za sprawą punktów obserwacyjnych z których jak na dłoni widać pływające w oceanie wieloryby. Wypożyczając kombinezony zanurzyć się można w wodzie podpływając do przyjaźnie nastawionych wielorybów. W okolicy rzucić można także okiem na formacje skalne, oraz wpadające do morza klify, a także wziąć udział w nurkowaniu w podwodnych jaskiniach.

Pleasant Bay Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Pleasant Bay; źródło: Flickr

Ciekawe miejsce stanowi tu „Timmons Folk Art ” małe studio rzemieślników wytwarzających drewniane rzeźby wielorybów, postaci rybaków i innych typowo morskich elementów.

W obrębie zatoki mieści się klasztor buddyjski – opactwo Gampo. Założone w 1984 r. przez mnicha nazwiskiem Chögyama Trungpę Rinpocze, oferuje możliwość odbycia samotnych rekolekcji. Na teranie klasztoru znajduje się tzw. Stupa Oświecenia, zawierająca relikwie Vidyadhara Chogyam Trungpa Rinpocze opata z okolicy, który w 1996 doprowadził do powstania owego miejsca.

Tak jak poprzednia część szlaku była dla kierowców raczej udana tak partia Pleasant Bay-Chéticamp stanowić może urozmaicenie. 43 km już za sprawą szeregu niemal 180 stopniowych wąskich zakrętów wzmaga czujność za kierownicą.

Brzegi Pleasant Bay Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Brzegi Pleasant Bay; źródło: Flickr

Początkowo wznosząc się łagodnie ku do 423 m n.p.m. wyznaczona jest zupełnym pustkowiem, jeśli nie liczyć okalającego szosę lasu. Po minięciu dwóch parkingów zatrzymać się można na parkingu w obszarze spacerowym „Cape Breton Highlands Bog Hiking Trail”, Ciekawiej prezentuje się jednak podobna atrakcje 5 km dalej.”Skyline trailhead” biegnąca aż do urwiska oceanu, co wymaga przejścia 4 km. Forma rozprostowania kości to wręcz idealna!

Stąd do kolejnej większej miejscowości dotrzeć można po 27 km płaskiej asfaltówki, odwiedzają po drodze dogodne miejsce postojowe, nad brzegiem oceanu – „Trout Brook Picnic Park”. Tuż za wioską Petit Etang, na zakręcie wśród niskich zabudowań wyróżnia się mała latarnia morska – Caveau Point Rear Range. W miejscowym „La Société Saint-Pierre” będącym swoistym centrum kultury mieści się też siedziba informacji turystycznej. Niecałe 2,5 km dalej Szlak Cabota dociera do Chéticamp.

Mapa Szlaku Cabota - Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Mapa Szlaku Cabota – Cabot Trail; źródło: www.cabottrail.com

Chéticamp

Zajmująca 98,67 km2 wioska, której gros z 3 tyś mieszkańców stanowią tzw. Akadyjczycy, czyli potomkowie francuskich imigrantów. Na co dzień zajmujący się rybołowem i tkaniem dywanów, swą kulturową tożsamość uzewnętrzniają komponowaniem muzyki na skrzypcach.

Miejscowi chętnie korzystają z tutejszej plaży St. Peter’s Beach, zaś tutejsze pole golfowe anektują zwyczaj majętni przybysze. Mając kształt wąskiego, acz długiego przybrzeżnego pasa, którego bok stanowi właśnie szosa tworząca szlak posiada to samo DNA, które jest wyznacznikiem okolicznych ziem. Kolorowe niskie domki, zarówna i mieszkalne, jak i tworzące tutejszą paletę sklepów i restauracji ciągną się 4 km.

Wybrzeże Chéticamp Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Wybrzeże Chéticamp; źródło: Flickr

Dalej szosa biegnąc krótkim mostem, przyobleka typowo wiejskie szaty, pełne równiutkich pól. W takiej oto scenerii podróżni pokonują trasę do centrum Grand-Étang.

Grand-Étang

Nawiedzana przez silne wiatry zwane tu „Les Suêtes” stała się wiejską ostoją farmy wiatrowej, która wyrosła tu w 2002 roku. I gdyby nie, posiadający małe gabaryty obiekt, można by ją minąć bez zdejmowania nogi z gazu.

Mowa o położonym u połączenia jeziora Grand Etanc, z wodami Zatoki św. Wawrzyńca ośrodek „Mi-Carême Centre”. Zapoznać się można w nim z historią i ciekawostkami dotyczącymi organizowanego tu festiwalu organizowanego przez przybyłą tu francuską społeczność. We wnętrzu można rzucić okiem na oryginalne przebrania, w tym maski, jakie zakładają miejscowi na czas zabawy. Krążąc potem po mieście, odwiedzają sąsiadów, starając się ukryć swa tożsamość. Bilety w cenie od 3,5 do 12 $. Więcej tutaj.

W przeszłości w mieścinie prosperowało sporo firm, w tym zajmujących się połowem homarów. Miejscowe kuźnie i młyny ustąpiły jednak miejsca szlakom turystycznym, stanowiskom do obserwacji ptaków i polom golfowym.

Grand-Étang Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Grand-Étang; źródło: Flickr

Prosty, niemal jak strzała, trakt miejscami stykający się z urwiskiem nad morskimi wodami początkowo wnosząc się do poziomu niemal 50 m n.p.m. po osiągnięciu punktu kulminacyjnego opaść doprowadzając do Bele Cote.

Belle Cote

Umiejscowiony na południowym-zachodzie komponent szlaku wiedzie doliną rzeki Margaree, wyraźnie skręcając na południe, by z czasem przejść przez jezioro Bras d’Or. Korzystając z wolnego czasu warto zboczyć z niego z drogi i nacieszyć się lasami rozciągającymi się za wioską Margeree, gdzie tuż obok siebie stoją aż trzy kościoły.

Belle Cote Cabot Trail Kanada www.szlakiempodrozy.pl

Belle Cote; źródło:Wikipedia

Miejsce to polecane jest zwłaszcza miłośnikom łowienia ryb. Od 1902 roku mieści się tu bowiem wylęgarnia ryb, które wpuszczane są co jakiś czas do wód tutejszej rzeki. Dolinę porasta szkocka odmiana sosny sprowadzona tu przez pierwszych osadników.

Samo hrabstwo założono w 1835, a dwa lata później nadano mu nazwę na cześć Sir Camerona Invernessa, co jasno kojarzy je do dziś ze szkockim osadnictwem. Mieścina rozwijając do końca XIX w, się za sprawią rybołówstwa i rolnictwa, w kolejnym przeobraziła się w ośrodek przemysłowy. Zaczynem tego było doprowadzenie do jej granic kolei w 1910, a potem rozpoczęcia wydobycia węgla w Port Hood, Mabou i Inverness.

„Owa wioska w hrabstwie Inverness County, będącej miejscem, w którym rzeka Margaare wpada do słynnej Zatoki św. Wawrzyńca.”

Wytyczona droga omija jednak w całości południowo-zachodnią część Cape Breton Island, koncertując się na przecięciu jej części, skracając szlak przez Emerald do North East Margaree. Tym samym na uboczu pozostaje główne miasto hrabstwa – Port Hawkesbury, lezące powstało w 1798 jako Ship Harbor, przez wzgląd na postać admirała Sir Edwarda Hawke. To właśnie tu powstawały statki do przewozu drewna, szkunery i łodzie rybackie.

Przerwę warto spędzić na brzegu First Lake O’Law, mogąc posilić się w tutejszej knajpce bądź odpocząć w parku. Wracając na drogę po 14,5 km mija się Middle River, i dalej brnąc ku Hunter Mountain uczestniczy zbliżają się ku mecie w Baddeck, co nie uwzględniając nieprzewidzianych korków powinno zająć maksymalnie 45 minut.

Zobacz jak ruszyć wybrzeżem Walii, lub portugalską częścią drogi św. Jakuba.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *